Κινηματογραφική Θεσσαλονίκη

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 15-11-2013. Όταν ταξιδεύεις από μικρός και θυμάσαι, μεγαλώνοντας, τα μέρη που έχεις επισκεφθεί, οι μνήμες πλημμυρίζουν περισσότερο με νοσταλγία, παρά με τις πραγματικές εικόνες που έχεις αντικρίσει.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

του Χρήστου Τσαντή. Ορισμένες σκέψεις με αφορμή τον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ

Υπέροχοι Εξωστρεφείς

του Βλάσση Κοκκώνη. Ειναι ξεκάθαρο πως το τρέχον πολιτικό ελίτ της Ελλάδας και ίσως πολλών άλλων χωρών είναι δραματικά λιγότερο ικανό σε σύγκριση με κάποιες άλλες εποχές.

Κινηματογράφος - Θεσσαλονίκη μια μακροχρόνια ερωτική σχέση

της Σεβαστής Σημαντήρη. Καιρό τώρα μετράω αντίστροφα τις μέρες για την έναρξη του κινημ/φικού φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1-10/11.

Είν’ επικίνδυνο πράγμα η τέχνη. Aλλάζει τον κόσμο!

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 20-10-2013. Το σχολικό έτος 2012-2013 οι μαθητές του Τομέα Εφαρμοσμένων Τεχνών του 5ου ΕΠΑΛ Πάτρας αποφάσισαν να αλλάξουν τη ζωή τους.

Τι θυμήθηκα τώρα…

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 14-10-2013. Έπαιξα, έπαιξα, έπαιξα... Πραγματικά το ευχαριστήθηκα! "Ευτυχώς" που το κράτος μού έδωσε αρκετό ελεύθερο χρόνο (μέσω της διαθεσιμότητάς μου),

Στις Αμαρτίες του Καιρού μας  (2ο)

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας. Μέτωπο λαού ενάντια στο χάος. Η ντόπια φασιστική τρόικα και οι έλληνες Πολίτες.

Η Ερημία Των Βιντεοπαιγνίων

του Βλάσση Κοκκώνη. Πολλές φορές, γνωστοί και φίλοι μου επισημαίνουν πως σκέφτομαι φωναχτά. Αυτό αποτελεί εν μέρει μία αλήθεια ανάλογη με το κλίμα και το είδος του προβλήματος που με απασχολεί μέσα στα πλαίσια της παιδείας που έχω αποκτήσει.

Η αρρώστια της εποχής μας

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής. «Δεν μπορώ να μη θυμηθώ τους γειτόνους χωρίς να με πάρουν τα γέλια μαζί και τα κλάματα. Δεν χύνονταν τότε οι άνθρωποι στο ίδιο καλούπι, με τη ντουζίνα, μα ο καθένας ήταν ένας κόσμος ξεχωριστός,

Φασισμός και Ναζισμός, η ιστορία και η «ιδεολογία» τους

Γράφει η Ελίζα Ζολώτα. Το παρόν άρθρο είναι περισσότερο μια ιστορική αναδρομή που αφορά στο φασισμό και ναζισμό.

Η γκρίζα τρομοκρατία και ο εμφύλιος

του Ν.Μιτζάλη, δρ.αρχιτεκτονικής ΕΜΠ. «Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα, ίσα ολόισα στη φωτιά, και θα μπω όπως και χτες, φωνάζοντας "φασίστες!!", στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες...»Κατερίνα Γώγου, «25 Μαΐου», από τη συλλογή: «Τρία κλικ αριστερά», 1978

Αρκούδα κατασπάραξε άνθρωπο

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 22-09-2013. Ζητώ συγνώμη για τον παραπάνω τίτλο, αλλά τον θεωρώ ως τον πιο κατάλληλο για το θέμα του παρόντος άρθρου: τη δημοσιογραφία. Αρχικά, ομολογώ πως δεν έχω καμία σχέση με αυτήν.

Μαρτυρίες επιζώντων από τα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης

«Πειραματισμοί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο βιασμός της Ιατρικής απ' το φασισμό». Άρθρο του Γερ. Α. Ρηγάτου στην τριμηνιαία περιοδική έκδοση της επιστημονικής ένωσης του ΨΝΑ «Τετράδια Ψυχιατρικής» Νο 47 του 1994.

Αντουάν Ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Μια ζωή... αναζήτηση!

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι αδελφοί Ράιτ πραγματοποιούν την πρώτη πτήση στους ουρανούς. Την ίδια εποχή γεννιέται ένα παιδί στη Λυών της Γαλλίας που έμελλε να μαγευτεί από τα αεροπλάνα απογειώνοντας εκατομμύρια ανθρώπους με τα ταξίδια της αναζήτησης του «μικρού πρίγκιπα».

Η επαναφορά του χαμόγελου

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού, 13-09-2013. Η Μόνα Λίζα είναι η διασημότερη εικόνα της παγκόσμιας ζωγραφικής, το πιο αναγνωρίσιμο έργο τέχνης στην ιστορία του ανθρώπου.

Στις Αμαρτίες του Καιρού μας

Έπεα πτερόεντα της «3ης Σεπτέμβρη» Απομεινάρια της δημοκρατίας
Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας.

Η αναγνωσιμότητα των νόμων

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού. Το τι κρύβεται πίσω από οτιδήποτε αντικρίζουμε και το πώς ερμηνεύεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο κάθε τι που βιώνουμε είναι ένα πολύπλοκο θέμα. Πολλές φορές για να εξηγήσουμε κάτι, χρειάζεται να δώσουμε ένα παράδειγμα από έναν τομέα που γνωρίζουμε καλά.

Σύρος

της μπλόγκερ Σοκατζού. «Άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη
κι άλλος στση Σύρας τα στενά αίμα και γάλα πίνει..»

Τα ντιβάνια της εξουσίας...

του Χρήστου Τσαντή. Η Κατερίνα και η Ελένη είναι άνεργες. Ανήκουν στη μεγάλη ελληνική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στη σκιά. Πίσω από τον ήλιο.

Zeroville

του Βλάσση Κοκκώνη. Στις μέρες μας, πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να περιγράψουν τη ζωή σαν σπείρωμα που οδηγεί ιλιγγιωδώς σε όλο και πιό ολοκληρωτικούς τρόπους και σχέσεις.

Για τη μουσική και τους καλλιτέχνες....

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας. Δεν ήταν λίγοι οι τραγουδοποιοί που σε μια χαλεπή εποχή τραγούδησαν τη λευτεριά και άλλοι του λόγου «αφέντες» την ύμνησαν, μια εποχή «βιομηχανική» όσο αφορά τον πολιτισμό και τις αξίες του,