Το μαύρο κουτί

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 31-03-2015. Ακούγοντας τις λέξεις "μαύρο κουτί", η σκέψη πιθανόν πηγαίνει στη "συσκευή καταγραφής στοιχείων πτήσης".

Η γενιά του Lifestyle, ξαναχτυπά

της Ειρηνης Θεοδόση. Νομίζω πως όλοι εμείς της γενιάς του 87'-93' είμαστε μια όμοιας συνομοταξίας, μεγαλώσαμε όλοι με τη γιαγιά μας, που έβλεπε κάθε πρωί Μενεγάκη και κάθε απόγευμα «Λάμψη» και στα καπάκια «Καλημέρα Ζωή».

Αποπροσανατολισμοί-παραπληροφόρηση

τηλεοπτική αποβλάκωση: Περί αυτού πρόκειται άνθρωποι...
Γράφει ο αντιμνημονιακός Θεσσαλός Πολίτης Βάιος Φασούλας

Καραντίνα ή Καραμπίνα;

Μια ιστορία απολιτικοποίησης.
Αν έλεγα ότι κουράστηκα με όλα αυτά που βλέπω και ακούω, αυτό θα προϋπέθετε πως κάποτε δεν με κούραζαν. Αλλά η αλήθεια είναι λοιπόν, πως πάντα όλα αυτά με κούραζαν.

Για την Αξιοπρέπεια

του Νικόλα Μιτζάλη

«Το χειρότερο είναι
να κουβαλάει ο άνθρωπος τη φυλακή μέσα του:
συνειδητά, ασύνειδα...»
Ναζίμ Χικμέτ Ράν, 26/9/1946

Η αποκατάσταση της Καλλιόπης

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 10-02-2015. «Μουσάων Ελικωνιάδων ἀρχώμεθ' ἀείδειν,...»

Αυτόχειρες

Γράφει η Ιωάννα Μπαλάφα, Κοινωνιολόγος. Με αφορμή το ολοένα και αυξανόμενο ποσοστό αυτοκτονιών, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, πρωτίστως λόγω διαφόρων μορφών καταθλίψεων, σχιζοφρενικών ψυχώσεων και ψυχικών παθήσεων και ακολούθως εξαιτίας ανυπέρβλητων οικονομικών χρεών πάρα πολλών πολιτών (τον τρίτο πλέον λόγο σε σειρά), θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε όσο το δυνατόν συντομότερα, το κοινωνικό αυτό φαινόμενο, τις κοινωνικές του αιτίες καθώς και τις κοινωνικές του προεκτάσεις, στηριζόμενοι στο κλασσικό έργο του Emile Durkheim «Οι κοινωνικές αιτίες της αυτοκτονίας», το οποίο αποτέλεσε σταθμό στην πορεία της ιστορίας της κοινωνικής σκέψης.

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Ένα μουσείο χωρίς σπίτι

Αν ρωτήσουμε έναν τυπικό τουρίστα της Αθήνας, τι επισκέφτηκε κατά την παραμονή του στη χώρα μας, θα μας πεί μεταξύ του «Tzatziki, muzaka», το μουσείο της Ακρόπολης, την Πλάκα και το Μοναστηράκι. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν πως διαθέτουμε ένα τέτοιο μουσείο, και πώς άλλωστε, όταν δεν υπάρχει ούτε μια ταμπέλα όπως κατεβαίνεις την Βασιλέως Γεωργίου να δηλώνει πως «εδώ είναι το μουσείο»;

Το γεφύρι της Πλάκας δεν έπεσε από τη βροχή

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής*  Τα γεφύρια της ιστορίας δεν πέφτουν από μία μπόρα. Ούτε καν από έναν κατακλυσμό.

Θεατρικό Παιχνίδι και εκπαίδευση

Στο παιδί πρέπει να παρέχονται ευκαιρίες και δυνατότητες κατάλληλες ώστε να μπορεί να αναπτύσσεται σωματικά, νοητικά, ηθικά και κοινωνικά με υγιεινό και φυσιολογικό τρόπο σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας.. Από τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του παιδιού

Η δύναμη του κόκκινου

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 13-01-2015. Πώς μπορεί να συνδέεται ένα σκίτσο του Picasso με τους Rolling Stones;

Ζωή ή επιβίωση;

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής*
27 χρόνια πριν από σήμερα τυπώθηκε η συγκεκριμένη ιστορία στο περιοδικό Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης, τεύχος 3-4, Φθινόπωρο του 1988.

Οι μεγάλοι δεν βλέπουν ΑΣΤΕΡΙΞ…!

της Σεβαστής Σημαντήρη.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς, η πόλη ακόμα τσικνίζει, ακούγονται χάλκινα, γέλια και χοροί.. Όπως απαιτεί η συνήθεια των τελευταίων χρόνων πάω σινεμά, νωρίς το απόγευμα, γιατί το κρύο είναι τσουχτερό και πρέπει να είμαι σπίτι στις 9.30. Όταν ήμουν μικρή το.... έθιμο έπαιρνε σάρκα και οστά ανήμερα της Πρωτοχρονιάς, 2-4 το απόγευμα, στο σινεμά «Καρτάλειο», στο Ρέθυμνο.. ΑΣΤΕΡΙΞ, η κατοικία των Θεών... !! The land of the Gods. 2014

No more sex?

Γράφει η Ιωάννα Μπαλάφα, Κοινωνιολόγος. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και επίσης πολλοί άνθρωποι αρνούνται να ενταχθούν σε οποιαδήποτε ταμπέλα ή ομάδα που καθορίζει τις προσωπικές και σεξουαλικές τους επιλογές. Η κάθε λέξη που χρησιμοποιείται, είναι απλώς ένα εργαλείο βοήθειας στην διαδικασία του αυτοπροσδιορισμού.

Καθοδόν προς τις κάλπες

Πίσω απ' τις κουρτίνες των παράλογων θεάτρων, που εδράζονται τα πλοκάμια της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» βρίσκονται οι νομενκλατούρες της ΝΔ και του ΠαΣΟΚ.

Ανθρώπινο ρατσιστικό σκοτάδι

Γράφει η Ιωάννα Μπαλάφα, Κοινωνιολόγος. Αυτό το αριστουργηματικό βιβλίο γυρνά συνεχώς στο μυαλό μου εδώ και λίγο καιρό. Όσοι το έχουν διαβάσει μάλλον θα καταλάβουν γιατί. Οι υπόλοιποι ας το διαβάσουν. ''Σήμερα κηδεύεται ένας συγγραφέας''. Με αυτήν την φράση ξεκινά το μυθιστόρημα ''Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων'' του Γαλλοαλγερινού Ζαν-Μισέλ Γκενασιά.

Νίκος Καζαντζάκης-Ένα πουλί πάνω από την άβυσσο

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής* «Παρομοιάζω τον Καζαντζάκη με τους ποντοπόρους στους περασμένους αιώνες.

Τα αόρατα παιδιά

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής* Πίσω από τους αριθμούς και τις «επιτυχίες» των οικονομικών μοντέλων «ανάπτυξης» που επικαλούνται συχνά-πυκνά οι κυβερνώντες στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, κρύβεται η ζοφερή πραγματικότητα των αριθμών της φρίκης.

Η επιβίωση ως έργο τέχνης

της Κωνσταντίνας Πατσιαλού 15-12-2014. - Σε εκείνο το σπίτι που θα πάμε, θα έχει θέρμανση, είπα, και χωρίς να το καταλάβω μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια:

Φίλοι χαμένοι στα like και στα share

Γράφει η Ιωάννα Μπαλάφα, Κοινωνιολόγος. Το facebook κι εμείς. Φτιάξαμε λογαριασμούς και προφίλ, ο καθένας για τους λόγους του. Κάποιοι για την προώθηση της δουλειάς τους, κάποιοι για την προώθηση των απωθημένων τους, κάποιοι επειδή όλοι έχουν, άλλοι για να πολεμήσουν την μοναξιά τους και κάποιοι άλλοι για την στοχευμένη ενημέρωση που μπορεί να προσφέρει. Μην μπούμε στη διαδικασία ανάλυσης της επαναστατικότητας του facebook.

Τι είναι ταλέντο τελικά;

της Κλεοπάτρας Σβανά. Όλοι μιλούν για ταλέντο και για γνώση για να παίξεις πάνω στη σκηνή. Το ταλέντο είναι ένα φυσικό χάρισμα, μια έφεση που έχει κάποιος μια φυσική ευκολία στο να ερμηνεύει, να υποδύεται κλπ. Ταλέντο δεν χρειάζεται να έχεις μόνο στο θέατρο, αλλά σε όλες τις μορφές τέχνης, της ζωής και της επικοινωνίας.