Γράφει η Κλεοπάτρα Σβανά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
www.ordino.gr/svana
Καλοκαίρι καυτό με 40 βαθμούς τι ποιο δροσιστικό από ένα βραδινό σινεμά στο ΕΛΛΗΝΙΣ που πρώτη φορά στη ζωή μου πήγα!!!!
Η TANWEER η εταιρεία παραγωγής των μεγάλων επιτυχιών και ο Διονύσης Σαμιώτης υπογράφουν μια low beget ταινία αυτή τη φορά.
Η σκηνοθέτης Αλίκη Δανέζη έχει δημιουργήσει μια ταινία που εξετάζει τη μεταβατική περίοδο στις ζωές δύο ανθρώπων που κάποτε αγαπήθηκαν και τώρα καλούνται να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι αυτή η αγάπη, μολονότι δε σβήνεται από τη μνήμη τους, δεν επαρκεί ώστε να τους κρατήσει μαζί.
Ένα παντρεμένο ζευγάρι λοιπόν πάει διακοπές για να λύσει το πρόβλημά του και το γάμο του, σε ένα νησί ΄΄φάντασμα΄΄ όπως είναι και η σχέση τους. Όλα εγκαταλελειμμένα, όλα κλειστά, όλα φαγωμένα από το χρόνο. Όπως και η σχέση των ηρώων. Χώρος και χρόνος για σκέψη. Μια ταινία γεμάτη συμβολισμούς.
Δυο άνθρωποι καθημερινοί όπως όλοι εμείς που ενώ βαδίζουν στο δρόμο της ζωής δεν συναντιούνται τα θέλω τους. Σε όλους έχει συμβεί αυτό η αλήθεια είναι. Δυο άνθρωποι κουρασμένοι και ταλαιπωρημένοι από τη σχέση και από τον αγώνα που κάνουν για να συμφωνήσουν, να συμβιβάσουν τα θέλω τους, να μοιραστούν, να υποχωρήσουν, να προχωρήσουν μαζί προσπαθώντας να σώσουν τους εαυτούς τους, τη σχέση τους, τα παιδιά τους!
Βαθιά εσωτερική ταινία υπαρξιστική. Πολλές φορές στο παρατημένο τοπίο σκεφτόμουν ότι είναι μια Ελλάδα, γεμάτη κενές σχέσεις. Σαν εμάς τους ανθρώπους που κινούμαστε σε μια Χώρα ψάχνοντας να βρούμε κάτι να στηριχτούμε!
Η Αγγελική Παπούλια και ο Ανδρέας Κωνσταντίνου είναι δυο καθαρά κινηματογραφικοί ηθοποιοί που ξέρουν πολύ καλά τη συνθήκη του κινηματογράφου. Το φακό και τη σχέση τους με την αισθητική της μεγάλης οθόνης. Η Κλεοπάτρα Αμπταζόγλου επέλεξε τους κορυφαίους τους είδους!
Ταυτίστηκα γιατί ξέρω πώς είναι όταν υπάρχει έλξη μεν αλλά καμία συμβατότητα δε! Και αυτό είναι και το θέμα του πώς θα βρεθεί η χρυσή τομή σε αυτούς τους δύο ορίζοντες!
Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου στην αναζήτησή του βρίσκει την τέχνη, το ωραίο. Τη ζωγράφο που του μαθαίνει τι σημαίνει ‘’παγώνι’’ και μπαίνει στη διαδικασία να το αναζητήσει!
Η Αγγελική Παπούλια ζητά το νέο , το διαφορετικό και την περιπέτεια στην επαφή της με το νεαρό!
Η οικειότητα, αλλά και η εχθρότητα του ζευγαριού. Το μαζί και το μακριά. Το θέλω και το δεν θέλω.
Η ερωτική σκηνή που προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα, αλλά αν δεν υπάρχει ταύτιση και επικοινωνία δεν λύνονται τα άλυτα!
Το ταξίδι! Το παγώνι και η απίστευτη ομορφιά του! Αλλά μόνο αυτό δεν φτάνει!
Και στο τέλος τα παιδιά που χάθηκαν και όλοι τα ψάχνουν γιατί ποιος είναι ο στόχος; Το καλό των νέων ανθρώπων που καλούνται να μεγαλώσουν σε ένα υγιές περιβάλλον.
Η αλήθεια είναι ότι η φίλη που πήρα μαζί μου στο σινεμά δεν μπόρεσε να ενταχθεί στο κλίμα της ταινίας. Χαρακτήρισε τους ήρωες ανισόρροπους . Από τη μεριά μου είδα κάτι αληθινό στους ήρωες αυτούς!
Πάντα βλέπω σκηνοθετικά τις ταινίες και διεισδύω σε αυτό που θέλει ο σκηνοθέτης να πει.
Εμένα η ταινία με έπεισε και ταξίδεψα μαζί της. Ο αργός της ρυθμός όμως και η θεματολογία της ίσως να μην ενδιαφέρει κάποιους που ψάχνουν να δουν μια ταινία δράσης!
