του Νικόλα Μιτζάλη
Σκηνοθεσία: D.Michod, Σενάριο: D.Michod, J.Edgerton. Ηθοποιοί: G.Pearce, R.Pattinson, S.McNairy, G.Jones, D.Field, Φωτογραφία: N.Braier, Μουσική: A.Partos
Λίγα χρόνια μετά από μια οδυνηρή οικονομική(;) παγκόσμια κατάρρευση, το αυστραλιανό εδαφικό περιβάλλον είναι λες και έχει υποστεί πυρηνικό όλεθρο.
Η αραιοκατοικημένη γη μοιάζει με μια έρημο, την συνέχεια της οποίας διακόπτουν μικρές «οάσεις» κατοικιών ή παρακμιακών καταστημάτων που εμπορεύονται μονάχα βενζίνη, τρόφιμα, όπλα και ερωτική ικανοποίηση, συνήθως περιχαρακωμένων από πάνοπλους ιδιοκτήτες λόγω του φόβου της ανεξέλεγκτης και διάχυτης παρανομίας.
Την τελευταία προσπαθεί να περιορίσει η κυβέρνηση (;), ή ο Νόμος (;) διαμέσου μικρών φονικών στρατιωτικών περιπόλων.
Σε αυτό το σκηνικό τοποθετείται ο Eric (Guy Pearce) ένας μοναχικός, αμίλητος και σκληρός, περιπλανώμενος (μάλλον πρώην στρατιωτικός) ο οποίος σταθμεύει το ρόβερ του σε ένα μπαρ της ερήμου για να κάνει μια στάση και να πιεί κάτι. Μετά από λίγο, στο μέρος καταφτάνουν τρεις καταδιωκόμενοι ληστές με αρκετές αψιμαχίες μεταξύ τους οι οποίες και είναι υπαίτιες για το τρακάρισμα που επέρχεται έξω από το μπαρ. Με αχρηστευμένο το αμάξι τους ληστεύουν το ρόβερ του Eric για να ξεκινήσει έτσι μια περιπετειώδης εμμονική καταδίωξη.
Ο Eric ξεμπλοκάρει το δικό τους και με αυτό τους ακολουθεί για να τους χάσει στη συνέχεια. Στο διάβα του απαντά τον πληγωμένο Rey(Robert Pattinson) τον αδελφό και συνεργό των τριών ληστών που τον είχαν αφήσει πίσω, τον οποίο και βοηθά καθώς εκείνος του υπόσχεται να τον οδηγήσει στη συμμορία.
Στο τέλος, ο πρωταγωνιστής καταφέρνει να ανακτήσει το αυτοκίνητό του και να θάψει τον σκοτωμένο σκύλο του που ήταν στο πορτμπαγκάζ και ο οποίος ήταν η αφορμή όλης αυτής της καταδίωξης.
Ο Michod, μέσα από ένα περιβάλλον που θυμίζει κοινότυπες περιπέτειες/θρίλερ σε αχανείς ερήμους (Breakdown, 1997, Mad Max, 1985), πλάθει μια ταινία που θα βούλιαζε στην ευρεία θάλασσα του μετρίου εάν δεν διέθετε ένα πολύ καλό πρωταγωνιστή και κυρίως πολλαπλά κριτικά στοιχεία για την εξουσία του χρήματος και των όπλων (στην θραυσματοποιημένη μελλοντική μετα-κοινωνία όλα αγοράζονται με το χρήμα και όταν αυτό εκλείπει με την απροκάλυπτη βία) τα οποία εμβόλιμα εμπλουτίζουν την ταινία και την καθιστούν αξιοπρόσεκτη.
Η ευγενής κατάληξη της ταφής του κατοικίδιου μετά από μια εντόνως βίαιη περιήγηση προωθεί αρχές που ήδη έχουν αρχίσει να εκλείπουν.