[παρουσίαση: Παναγιώτης Χαλούλος]
Σκηνοθεσία: Γιάννης Τσιμιτσέλης
Ελληνική παραγωγή του 2023
Σενάριο: Θανάσης Παπαθανασίου, Μιχάλης Ρέππας, Αγνή Χιώτη, Χάρης Χιώτης
Πρόκειται για ένα σύγχρονο παραμύθι. Σε ένα ορεινό χιονισμένο χωριό, ένας ζαχαροπλάστης, ο κύριος Παναγιώτης. Στο ρόλο του ζαχαροπλάστη ο συμπαθέστατος Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, που ως παππούς είναι γλυκύτατος! Ο εγγονός του με τον φίλο του έπλασαν «κουραμπιέδες από χιόνι» και, λέγοντας τα κάλαντα, τούς πρόσφεραν στον παππού ανταλλάσσοντάς τους με κουραμπιέδες από το ζαχαροπλαστείο του! Είναι καλός παραμυθάς ο κύριος Παναγιώτης, αφού με ευφάνταστες ιστορίες που επινοεί, με στοιχεία από τις περιπέτειες του Τζέιμς Μποντ, καλύπτει την απουσία του μπαμπά των εγγονών του, ο οποίος θα ζητήσει διαζύγιο από την κόρη του, τη δασκάλα του χωριού (Κατερίνα Γερονικολού).
Ο κύριος Παναγιώτης ντυμένος ως Αϊ Βασίλης, όπως συνήθιζε κάθε χρόνο, αναλαμβάνει να μοιράσει δώρα στα παιδιά. Ενώ λοιπόν φτάνει στο σπίτι της μικρής Φανής για να της δώσει το δώρο της, βρίσκει τη μητέρα της (Κατερίνα Τσάβαλου), που έπασχε από σοβαρή ασθένεια και από απόγνωση είχε καταντήσει αλκοολική, νεκρή στο κρεβάτι της! Η μικρή Φανή δεν είχε άλλο συγγενή να τη φροντίσει, η μητέρα της είχε παρακαλέσει τον κύριο Παναγιώτη, αν η ίδια πάθει κάτι, να αποτρέψει να καταλήξει η κόρη της σε ίδρυμα.
Ο κύριος Παναγιώτης αναγκάζεται να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση, υποσχόμενος στη μικρή Φανή να την πάει στο νησί του Πίτερ Παν την παίρνει μαζί του και την κρύβει στο σπίτι του προσωρινά, για να την προστατεύσει, χωρίς όμως να ξέρει τι θα κάνει στη συνέχεια. Ενώ όλοι ψάχνουν το εξαφανισμένο παιδί, τα δυο εγγόνια του και ένας φίλος τους ανακαλύπτουν την κρυμμένη Φανή και έτσι σχηματίζεται η «Συμμορία των Πέντε» μαζί του. Τα τέσσερα παιδιά και ο κύριος Παναγιώτης ζουν μια περιπέτεια μεταξύ πραγματικότητας και παραμυθιού. Πρέπει να ξεγελάσουν τους συγχωριανούς, αλλά και την κόρη του κυρίου Παναγιώτη, τον γιατρό του χωριού (Μελέτης Ηλίας).
Δύσκολη η απόκρυψη και, μετά από απρόοπτα και μπερδέματα, αλλά και παιχνιδιάρικες σκευωρίες από τα παιδιά και τον παππού, θα αποκαλυφθούν, η Φανή θα δοθεί προς υιοθεσία, ο παππούς θα στεναχωρηθεί, αλλά η κατάληξη της ιστορίας θα είναι προς ευχάριστη έκπληξη του παππού!...
Διαβάσαμε κριτικές όχι κολακευτικές: «ούτε η παραμυθένια ατμόσφαιρα ούτε οι εύκολες συμπτώσεις που τον περικυκλώνουν [τον Αλέξανδρο Αντωνόπουλο, τον οποίο εξαίρουν οι γράφοντες] είναι απόλυτα πειστικές» (Χρήστος Μήτσης, στο Αθηνόραμα), άλλες που χαρακτηρίζουν αφελές και «σε ρεαλιστικό πλαίσιο “ανάγνωσης”, το story …εντελώς απαράδεκτο!» και, αφού ομολογείται για τον Γιάννη Τσιμιτσέλη ότι «επιδεικνύει έναν κάποιο επαγγελματισμό», ως προς το σενάριο κρίνεται ότι χωλαίνει ή «ο καλοσυνάτος ζαχαροπλάστης του χωριού… κρατά κρυμμένο στο σπίτι του για μήνες» το μικρό κορίτσι «δίχως να μπορεί να πάει καν στο σχολείο ή να συναντά άλλους ανθρώπους/παιδιά» (Ηλίας Φραγκούλης, στο freecinema)!... Να παρατηρήσουμε ως προς το τελευταίο ότι η με δόλο, έστω και με καλό σκοπό, «απαχθείσα» Φανή (Αριάδνη Βελλή) κάνει παρέα με παιδιά, τα εγγόνια (Σπύρος Ντούγιας και Στέλλα Μουρίκη) του ζαχαροπλάστη και το φίλο τους (Στρατής Ζαχαρής) και ο ζαχαροπλάστης παππούς σκέφτεται και ανακοινώνει στη μικρή πως πρέπει να της κάνει μαθήματα κατ’ οίκον, γιατί έχει μείνει πίσω στα μαθήματα του σχολείου (το ζήτημα δηλαδή απασχόλησε τους σεναριογράφους). Η αντίρρησή μας επίσης ως προς το αν είναι «απόλυτα» πειστικά τα στοιχεία της παραμυθένιας ατμόσφαιρας και των συμπτώσεων, ας μας επιτραπεί να παρατηρήσουμε ότι και σε αρκετές αμερικάνικες χολιγουντιανές ταινίες με γιορτινό χριστουγεννιάτικο θέμα η σεναριακή μυθοπλασία παρουσιάζει απίστευτες ιστορίες και μάλιστα με τον Αϊ Βασίλη, με τη γνωστή κόκκινη στολή του, ως οντότητα και δρων πρόσωπο μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία (κάποιες φορές μαζί με τα σχετικά ξωτικά που τον συνοδεύουν…)! Και αναφέρομαι σε ταινίες που δεν χαρακτηρίζονται παιδικές! Τουλάχιστο εδώ πρόκειται για ταινία, σαν παραμύθι, που, όπως ομολόγησε ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, σχημάτισε την ιδέα να δημιουργήσει παιδική ταινία χάριν της μικρής του κόρης βλέποντας μαζί της την ταινία «Μόνος στο σπίτι». Πόσο πειστικά είναι, εν προκειμένω, τα «απίστευτα» κατορθώματα του μικρού ήρωα στην ταινία αυτή («Μόνος στο σπίτι»); Ποιος όμως την απέρριψε για το λόγο αυτό και δεν την είδε ευχάριστα και αρκετές φορές ίσως;
Η ταινία είναι η πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του Γιάννη Τσιμιτσέλη και είναι εντυπωσιακό το αποτέλεσμα για τα μέχρι τώρα ελληνικά δεδομένα όσον αφορά σε παιδική ταινία με χριστουγεννιάτικο θέμα! Τα κεντρικά γυρίσματα έγιναν στο πανέμορφο Τσεπέλοβο, στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου. «Όταν πήγαμε να κάνουμε τα γυρίσματα είχα πει στην σκηνογράφο και τον φωτογράφο πως θέλω σε κάθε πλάνο να έχουμε Χριστούγεννα. Έπρεπε να είμαι ψύχραιμος, γιατί εάν ήμουν πανικόβλητος θα είχα θέματα, ήμασταν 40 άτομα. Όταν δεν βρήκαμε χιόνι, πήραμε μία εταιρεία που φτιάχνει παγοδρόμια, έφερε 20 τόνους πάγο, με τσεκούρι σπάγαμε τον πάγο και χιονίζαμε», είπε ο Γιάννης Τσιμιτσέλης. Ο Χρήστος Μήτσης ( Αθηνόραμα) πάλι σημειώνει: «…οι Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας εμπιστεύονται για πρώτη φορά ένα δικό τους σενάριο σε άλλον σκηνοθέτη· και μάλιστα πρωτοεμφανιζόμενο. Τον ηθοποιό Γιάννη Τσιμιτσέλη, ο οποίος μαζί με την καλοστημένη παραγωγή κάνει ό,τι μπορεί για να ξεκολλήσει μια οικογενειακή κωμωδία ζεστών και μελωμένων αισθημάτων από την τηλεοπτική αισθητική».
Την ταινία πλαισιώνουν με πολύ καλές ερμηνείες ο Πάνος Σταθακόπουλος, η Νικολέττα Βλαβιανού και η Μαίρη Σταυρακέλλη, για το ρόλο των οποίων ωστόσο γράφτηκε πως γίνεται «μια δημιουργική επαναφορά σε ελληνικά σίριαλ της πρώτης εποχής της ιδιωτικής τηλεόρασης. Αυτή είναι η υποκριτική γραμμή που δίνεται στους ηθοποιούς, υπάρχουν και γνώριμα μοτίβα εκείνης της περιόδου στο σενάριο – η κουτσομπόλα γειτόνισσα…» (Γιάννης Βασιλείου, στο lifo). Ο ίδιος ο Μιχάλης Ρέππας ερμηνεύει το ρόλο του αστυνομικού του χωριού, που στη φαντασία των παιδιών μετατρέπεται σε Κάπταιν Χουκ. Σε μια σκηνή εμφανίζεται, σε φιλική συμμετοχή η Βίκυ Σταυροπούλου.
Η Ελεονώρα Ζουγανέλη ερμηνεύει το τραγούδι της ταινίας, που έγραψε ο Θέμης Καραμουρατίδης.
Χαιρόμαστε για την, έστω και με κάποια μειονεκτήματα, αλλά και με προτερήματα, πρώτη σκηνοθετική επιτυχία του γνωστού ηθοποιού Γιάννη Τσιμιτσέλη, του οποίου το χάρισμα στην ηθοποιία διαπιστώσαμε σε θεατρική ομάδα που συντονίζαμε στο σχολείο μας (10ο Γυμνάσιο Πατρών), όπου στην εφηβική του ηλικία πρωταγωνίστησε και σε παλιότερη συνέντευξή του ο ίδιος ομολόγησε πως του δώσαμε τότε την ευκαιρία να ανακαλύψει το ταλέντο του αυτό και να επιδιώξει ανάλογες σπουδές και πορεία!