Γράφει η Κλεοπάτρα Σβανά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
www.ordino.gr/svana
Στο θέατρο Μουσούρη
To έργο του Stephen Karam αποφάσισε να σκηνοθετήσει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης γιατί πρόκειται για ένα ζωντανό σύγχρονο έργο που σίγουρα θα δεις εκεί τον εαυτό σου ή κάποιον από την οικογένειά σου.
Πρόκειται για μια οικογένεια Μπαμπάς μαμά, γιαγιά δύο κόρες και ο σύντροφος της μίας κόρης.
Μια κλασσική τυπική Αμερικάνικη οικογένεια που μοιάζει αρκετά με τις δικές μας.
Το έργο δεν έχει να σου προσφέρει κάτι, παρά μόνο αποκαλύψεις μυστικά ψέματα. Συμπεριφορές, κατάθλιψη, αρρώστιες και συζητήσεις που δεν πρέπει ή πρέπει να γίνονται σε ένα τραπέζι.
Ό,τι ακριβώς δηλαδή περνάει και μια κλασική τυπική Ελληνική οικογένεια.
Νομίζω για αυτό το λόγο έχει τόση μεγάλη επιτυχία και συνεχίζει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Μουσούρη με ωραίες ψυχολογικές ερμηνείες από τους Λάζαρο Γεωργακόπουλου, Ξένια Καλογεροπούλου, Θέμιδα Μπαζάκα, Κωνσταντίνο Ασπιώτη, Μαρία Πετεβή και Ειρήνη Μακρή.
Όλα είναι ευχάριστα και ωραία και οι μικρές βόμβες αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια χωρίς μεγάλες εξάρσεις. Αφήνονται να πέσουν έτσι απλά και εκεί καταλαβαίνεις ότι το έδαφος καίει και είναι έτοιμο κάθε φορά να πυροδοτήσει και κάποια νέα αποκάλυψη. Κάποιο νέο ψυχολογικό του χαρακτήρα των ηρώων.
Σερβίρονται όλα ζεστά όπως τα φαγητά και γρήγορα μαζεύονται. Και έτσι αφήνουν το θεατή μετά να σκεφτεί τι έχει γίνει.
Οι σχέσεις σε ένα τεντωμένο σκοινί, αγάπη, μίσος, πόνος, οίκτος, ασφάλεια, ανασφάλεια, θαλπωρή, και τρόμος. Όλα αυτά στο ίδιο καζάνι.
Το έργο είναι πολύ σύγχρονο αλλά θυμίζει κλασικό θέατρο, κάτι από Ίψεν, κάτι από Στρίμπεργκ.
Σου θέτει πολλούς προβληματισμούς και ερωτήματα τα οποία απασχολούν την σύγχρονη κοινωνία.
Τις ασθένειες: από την άνοια, τον καρκίνο, ως την κατάθλιψη
Τις σχέσεις: συντροφικές, οικογενειακές, ομοφυλοφιλικές, γονικές, αδελφικές, εξωσυζυγικές
Τον τρόπο ζωής και την εργασία
Την επικοινωνία
Τo political correct: (τι είναι επιτρεπτό, τι είναι αποδεκτό και τι είναι αναγκαίο να λέμε )
Το θάνατο: (ο θάνατος απασχολεί πάντα τους ζώντες αλλά είναι για πολλούς μια άβολη συζήτηση)
Χρειάζεται ή όχι οι ήρωες να έρθουν σε επαφή με τις φοβίες τους;
Όλα αυτά διαπραγματεύεται το έργο humans στο θέατρο της πλατείας Καρύτση.
Δεν είναι άσχημη παράσταση και έχει και ένα πολύ ωραίο εφέ τρόμου στο τέλος!
Είναι μια παράσταση που σίγουρα δεν σε αφήνει αδιάφορο!
