Γράφει η Βαλεντίνη Δαφνούλη
Η «Εκδίκηση του Φώτη» είναι ένα ακόμη εγχείρημα που ταιριάζει απόλυτα με την καλλιτεχνική ταυτότητα του δημιουργού του, Βασίλη Βηλαρά. Με τρόπο γνώριμο από τις προηγούμενες δουλειές του, ο Βηλαράς καταπιάνεται με την ελληνική κουλτούρα και το τραύμα των queer ατόμων που μεγάλωσαν μέσα σε αυτή, φωτίζοντας την ομοφοβία, τον ρατσισμό και τις προκαταλήψεις που, μέσα από τη διαρκή τους επανάληψη, κανονικοποιήθηκαν.
Δίπλα σε μια τηλεόραση που παίζει εικόνες βγαλμένες από ελληνικό σαλόνι των 90s και 00s, ο Βήλαρας παρακολουθεί και σχολιάζει, ενώ αφηγείται την ιστορία του Φώτη - μια ιστορία οικουμενική διότι αντανακλά την εμπειρία μιας ολόκληρης γενιάς queer (και όχι μόνο) ανθρώπων, που μεγάλωσαν με τη μικρή οθόνη ως οδηγό και πολιτισμικό καθρέφτη.
Η παράσταση είναι ένας μονόλογος, τολμηρός και χιουμοριστικός, που μιλά για το πώς η ελληνική τηλεόραση αντιμετώπισε τις LGBTQ+ θεματικές στο prime της. Οι gay χαρακτήρες παλιών σειρών που μεγάλωσαν τουλάχιστον δύο γενιές, οι στερεοτυπικές καρικατούρες, ο μεταμφιεσμένος σε αθώο αστείο κομπλεξισμός, ξετυλίγονται στον μονόλογο (και οριακά την κριτική ανάλυση) του Βηλαρά.
Με μουσική επιμέλεια της Ecati και σε φωτισμούς της Βάσιας Ατταριάν, η παράσταση μετατρέπεται σε ένα γλυκόπικρο σχόλιο πάνω στην queer ενηλικίωση και μιλά για θέματα που, για κάποια άτομα έχουν ειπωθεί και ίσως ξεχαστεί μέσα στην κανονικοποίησή τους, ενώ για τα υπόλοιπα, τα βάζει σε λέξεις – αλλά κυρίως σε εικόνες.