H γκαλερί Σκουφά παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Λαμπρινής Μποβιάτσου με τίτλο «Ωκεάνιον». Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 4 Απριλίου 2020.
Σημείο αφετηρίας της νέας ατομικής έκθεσης της Λαμπρινής Μποβιάτσου αποτελεί η εξέταση του συναισθήματος που πρώτος ο Γάλλος συγγραφέας Romain Rolland αποκάλεσε «ωκεάνιο συναίσθημα». Πρόκειται για ένα συναίσθημα απεραντοσύνης και πληρότητας που αισθάνεται η ανθρώπινη ύπαρξη με σκοπό τον εναγκαλισμό της ατομικότητας και του συλλογικού υποκειμένου. Το ωκεάνιο συναίσθημα, αυτή η υπερβατική βίωση και συνειδητοποίηση του όλου, υπήρξε πηγή μελετών από ερευνητές της φιλοσοφίας, της ψυχανάλυσης και της ανθρωπολογίας.
Όπως αναφέρει και ο ιστορικός τέχνης Μανόλης Καρτεράκης: “ Στη νέα παρουσίαση της εικαστικής της εργασίας, η Λαμπρινή Μποβιάτσου, μέσα από έργα ζωγραφικής σε ξύλο και γλυπτά από μεικτά υλικά, καταπιάνεται με το δίπολο «άνθρωπος-φύση», ως μία εν-συνείδητη διαδικασία όσμωσης των δύο πόλων. Καταφεύγει στο φροϋδικό «ωκεάνιο συναίσθημα» (αίσθημα του απείρου, του ατέρμονου και του απεριόριστου), όπου τα ανθρώπινα όρια του Εγώ προς το Αυτό (id), του εσωτερικού με τον εξωτερικό κόσμο καθίστανται δυσδιάκριτα. Η εικαστικός συνειδητοποιεί την ανάγκη σύνδεσης του ανθρώπου με το όλον της φύσης, ως αναπόσπαστο κομμάτι της, ενώ συγχρόνως ανιχνεύει την αγωνία που συνεπάγεται η –συχνά μάταιη- αναζήτηση αυτής της σύνδεσης, αλλά και την πληρότητα που αυτή μπορεί να επιφέρει στις στιγμές που μπορεί να βιώνεται, κυρίως μέσα από την εκδήλωση του αγαπητικού αισθήματος, ως μια πορεία αυτο-πραγμάτωσης. Αξιοποιώντας το σουρεαλιστικό λεξιλόγιο, μέσα από προσεκτική επιλογή συμβόλων (εικονιζόμενων ή ready made αντικειμένων), και κάνοντας χρήση των αρχαίων μύθων (π.χ. Νάρκισσος, Ευρυδίκη) και των στοιχείων της Φύσης (άνθιση, λίμνη), υπογραμμίζει τη θηλυκή της υπόσταση στις πολλαπλές της υποστάσεις (κόρη, γυναίκα, μητέρα), ως ενσώματο κάτοπτρο της απεραντοσύνης της Φύσης. Το μοτίβο της αντανάκλασης του εγώ (υποκείμενο δημιουργός) που χρησιμοποιεί με συνέπεια, ως εκφραστικό ίχνος δήλωσης παρουσίας και σύνδεσης με τον θεατή, επιτείνει την αίσθηση αγωνίας για την πραγμάτωση μίας α-ληθινής επαφής τόσο με τον Εαυτό όσο και με το Όλον.”
Η Λαμπρινή Μποβιάτσου[Αθήνα,Ελλάδα,8-11-1975]στο έργο "Ματαιοδοξία" παρουσιάζει μία γυναίκα με αδαμιαία περιβολή από τη μέση και άνω να κρατεί ένα κάτοπτρο και η ίδια να έχει κάρα ταώς,ως σύμβολο υπερηφάνειας και επάρσεως.Η ίδια φαίνεται να έχει αυτογνωσία,αποδοχή και συνείδηση του εαυτού της με τη συγκεκριμένη στάση που υ΄ι΄οθετεί.Το αριστερό της χέρι είναι ένθετο χρυσού και η καλλιτέχνης επισημαίνει πως με το πρακτικό της πνεύμα η γυναίκα μετατρέπει τα πάντα σε πλούτο[ψυχικό,ένυλο,νοητικό,συναισθηματικό,αξιακό], κρατώντας τον πλανήτη σε μικρογραφία και μεταγγίζοντάς του αυτές τις μεταφυσικές ιδιότητες.Το έργο έχει αποτροπα΄ι΄κό και συγχρόνως ευχετικό χαρακτήρα.
Στο έργο "Βότσαλο στη λίμνη" η καλλιτέχνης απεικονίζει μία γυνή που στην κάρα της αντικατοπτρίζεται ο θε΄ι΄κός οφθαλμός-ένα σύμβολο αιώνιας παντογνωσίας που εποπτεύει τα πάντα- και η οποία είναι εντασσόμενη σε ένα περιβάλλον που προσομοιάζει με της θαλάσσης τον βυθό.Ο εσωτερικός της κόσμος σε πυραμιδική μορφή αντανακλά μία παραδεισένια εικόνα συναρτημένη από άνθη σε απόλυτη ακμή,δέντρα και μία λίμνη που αντικατοπτρίζει το κυανό χρώμα του ουρανού,ενδεικτικό της ευγενικής της καταγωγής.Στον παφλασμό αυτής της υπερρεαλιστικής εικόνας διαφαίνεται πως ενυπάρχει μία ξαφνική διείσδυση αντικειμένου του οποίου η φύση είναι άγνωστη προς τον θεατή.
Στο έργο "Άνθιση", ένα μειράκιο παίζει κιθάρα,εν είδει καλλιτεχνικής συνεκδοχής εκ της οποίας αναδύονται νότες στις οποίες είναι απεικονισμένη η κρήνη της ερωτικής του επίπνευσης: μια θηλυκή μορφή.Οι νότες διαπνέονται από έναν ανάλαφρο χαρακτήρα, όπως καταδεικνύουν τα απεικονισθέντα πούπουλα.
Στο έργο "Αγάπα το ερείπιο που κρύβεις μέσα σου" η καλλιτέχνης απεικονίζει μία γυνή με ρόδο στην κεφαλή της,εκφράζοντας ένα αίσθημα αντιμεταχώρησης και ρομαντισμού.Ο στηθόδεσμος είναι πεποικιλμένος χρυσού και η καλλιτέχνης υπογραμμίζει ενδεχομένως πως η αξία και η σημασία της γυναικείας μητρότητας και τρυφερότητας είναι τω όντι πολύτιμες.Η εξωτερίκευση του ενδότερου κόσμου που εμπεριέχει και μεταφέρει οπουδήποτε, εμφανίζει ένα κτήριο που εκφράζει με τον κλασικό του χαρακτήρα παραδοσιακές αρχές και αξίες και πως η ίδια μέσω αυτών ερείδεται στις οικογενειακές της αναμνήσεις.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ/ΑΡΕΛΗΣ
http://www.arelis.gr
http://www.theaterinfo.gr
Γκαλερί Σκουφά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. www.skoufagallery.gr
+00 30 210-3643025
Σκουφά 4,Αθήνα,Κολωνάκι
Διάρκεια έκθεσης:12.3.2020-4.4.2020
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα-Τετάρτη-Σάββατο: 10.00-15.30
Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή: 10.00-15.30 και 17.30-21.00