Την Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2026 εγκαινιάζεται στο ApArt Club House η ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη. Την επιμέλεια έχει η Ίρις Κρητικού.
Η ταυτότητα αυτής της έκθεσης, μιας έκθεσης αφιερωμένης με ψυχικό, εξομολογητικό και θαυμαστό ζωγραφικό πάθος στις μηχανές και πραγματοποιούμενης σε έναν νέο αθηναϊκό χώρο πολιτισμού και ευ ζην που αγαπά τις μηχανές εξίσου, είναι στην πραγματικότητα μια αφοπλιστική αυτοπροσωπογραφία του Άρη Γουρνιζάκη. Το αδημοσίευτο ως σήμερα απεικονιστικό αυτοβιογραφικό ημερολόγιο ενός ωσεί ανημέρευτου και αεί εφίππου νεαρού. Τα έργα του, είναι οι μαγικές μηχανές της ελευθερίας που αναδύονται μέσα από τις διαδρομές του πουθενά και την ανάγνωση του Ζεν, του «ευαγγελίου» του Robert Pirsig. * Είναι η θαυμαστή περιπέτεια του Γύρου του Κόσμου με την BMW της Elspeth Beard και το σκαρφάλωμα των Ιμαλαΐων από τον Gaurav Jani. Είναι η Lambretta του πατέρα. Είναι η Σύρος και η Πάρος, οι Κυκλάδες ολόκληρες και ατόφιο το ελληνικό καλοκαίρι. Είναι ο ζωγράφος, αυτοπροσώπως, στην πιο ειλικρινή του στιγμή.
«Όλα μου τα παιδικά χρόνια ως τα οκτώ που τη θυμάμαι, μεγάλωσα κρατώντας το τιμόνι από εκείνη τη Lambretta που υπήρξε εντέλει το αρχετυπικό σύμβολο του πατρός. Γεννήθηκα, στην πραγματικότητα, επάνω σε ένα δίκυκλο», γράφει ο Άρης Γουρνιζάκης. «Ο πατέρας μου δεν φορούσε κράνος, όπως και κανείς εξάλλου την εποχή εκείνη, ανέπτυξε μάλλον έτσι μια χρόνια ευαισθησία στο αναπνευστικό, αφήνοντάς μας με τρόπο που άρμοζε στις καταβολές και την ιδιοσυγκρασία του στα σαράντα ένα του μόλις χρόνια. Ήμουν δεκαεπτά. Κι ύστερα, μαζί με την κληρονομημένη μου δια βίου αγάπη για τη μηχανή, μαζί με τον έρωτα για τον Elvis Presley που εκείνος σιγοτραγουδούσε όσο ξυριζόταν, μαζί με την καταλυτική -σε ό,τι στη συνέχεια στη ζωή μου έκανα- δίψα για ελευθερία, οδηγήθηκα σε έναν ναρκισσισμό ανάποδο, σαν τον δικό του αλλά και διαφορετικό. Να διεκδικώ ετούτη την ελευθερία και να τη ρουφώ. Να διαφέρω από τους άλλους…».
«Τα έργα μου, είναι οι μηχανές που συνάντησα στη ζωή μου, πολλές από τις οποίες ήταν «ένα άπιαστο όνειρο». Είναι η μηχανή που ήθελα να αποκτήσω και δεν απέκτησα, οι μηχανές που όταν μπορούσα να τις αποκτήσω δεν έβγαιναν πια. Είναι οι θρυλικές μηχανές στα κινηματογραφικά στιγμιότυπα, οι μηχανές που με γοήτευσαν, που ακόμη θαυμάζω. Η μηχανή που ακόμη θα με κάνει να στρέψω το βλέμμα για να την κοιτάξω έκθαμβος. Οι μηχανές που ακόμη θα με κάνουν να νιώσω πιο νέος, πιο ωραίος, πιο ελεύθερος, πιο επιθυμητός», συμπληρώνει ο ζωγράφος.
«Κοιτώντας για ώρα τις ζωγραφισμένες μηχανές του Άρη Γουρνιζάκη, που εμπεριέχουν όλον τον βιωμένο απεικονιστικό ρεαλισμό, το αυθάδες σχεδόν χρώμα που διαπερνά το μουντό της πόλης, το γλυπτό μέταλλο που οριοθετεί το θαρραλέο δέμας τους μα και όλη τη λαχτάρα αυτού που τις αγαπά και τις γνωρίζει, θαυμάζουμε τη γραφή, μαντεύουμε το επόμενο ταξίδι. Τέμνοντας με την παρουσία τους δυναμικά ένα περιβάλλον άλλοτε αστικό και άλλοτε υπαίθριο, άλλοτε ανυπόμονα σταματημένες σε φανάρια και άλλοτε διασχίζοντας μια δασωμένη αχλή, με έναν τρόπο ακαθόριστο, αλλά βέβαιο, μένουν πειθήνιες στο πρωτότυπο ακόμη κι όταν από το ακριβές περίγραμμα και την κοπιώδη πλαστικότητα του όγκου οδηγούνται σε επιδέξια σχηματοποίηση. Σε σβέλτη σύντμηση, σε ίχνος και γραμμή. Καθοδηγώντας τη ζωγραφική μαεστρία ως εκεί που πλέον το χρώμα μόνο μοιάζει πια να τις γεννά. Συγκροτώντας μια διαδραστική σχεδόν εικαστική απόλαυση. Οι μηχανές του Άρη Γουρνιζάκη είναι ο δρόμος, η ανυπόμονη ακινησία και η κινηματογραφική σχεδόν κίνηση επί του καμβά. Οι άνθρωποι που τις έχουν οδηγήσει. Οι δικές του προσωπικές ιστορίες, οι δικές του επιβεβαιωμένες αλήθειες, οι τόποι και τα βιωμένα σημεία, σκηνή-σκηνή. Οι ροκ μουσικές, ο ηλεκτρισμός του αναβάτη. Η κόντρα. Όχι πια με τους άλλους, μα με τον εαυτό που ερήμην της ζωηρής μηχανής του γερνά. Ο φόβος και η αγάπη μαζί», σημειώνει η Ίρις Κρητικού στον κατάλογο της έκθεσης.
* «…Οι ωραιότερες διαδρομές γίνονται σε μικρούς επαρχιακούς δρόμους που συνδέουν το πουθενά με το πουθενά», Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance, 1974.
INFO
Άρης Γουρζινάκης “EX MACHINA”
ApArt Club House, Λαρίσης 80, Αθήνα
Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2026 18:30-22:30
Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού
Διάρκεια: 24 Νοεμβρίου – 12 Δεκεμβρίου 2026
Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Πα.: 11:00 έως 17:00, Σα.: 11:00-16:00 και κατόπιν ραντεβού
Τηλ. Επικοινωνίας: 6976 266387
Το ApArt Club House ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Νοέμβριο του 2025 και είναι ένα ιδιωτικό club πολιτισμού και ευζωίας που παρουσιάζει ό,τι το συγκινεί και το εκφράζει. Φιλοξενεί εκδηλώσεις πολιτισμού, μουσικά ρεσιτάλ, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικά αναλόγια ή μικρά θεατρικά σχήματα, καλλιτεχνικά εργαστήρια καθώς και βραδιές γευσιγνωσίας και οινογνωσίας με αγαπημένους chef και sommeliers της Αθήνας. Κοσμημένο με τις συλλογές έργων των ιδιοκτητών του και στα τρία του επίπεδα, υποδέχεται τώρα τον Άρη Γουρνιζάκη με μια ατομική pop-up έκθεση γιατί αγαπά με πάθος και τις μηχανές και την τέχνη.
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Ο Άρης Γουρνιζάκης γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα. Φοίτησε στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων την περίοδο 1977-1984. Ειδικεύθηκε στην καρδιολογία στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Γ. Γεννηματάς (1990-1993). Άσκησε την Ιατρική έως το 2022. Μετά από εισαγωγικές εξετάσεις το 2003 μπήκε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου και φοίτησε μέχρι το 2008, στο Α΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής, με καθηγητή τον Ζαχαρία Αρβανίτη. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα στο Εργαστήριο Αγιογραφίας της Σχολής με καθηγητή τον Παύλο Σάμιο. Έλαβε μαθήματα ζωγραφικής και ελευθέρου σχεδίου σε ιδιωτικές σχολές και φορείς.