Η ομαδική έκθεση «8 Σύννεφα: Ιστορίες για τον Λευκάδιο Χερν», στον ιστορικό ναό του Αγίου Ρόκκου στα Χανιά, συγκροτεί έναν χώρο κατωφλικής μετάβασης, όπου η εικαστική πράξη συναντά την πνευματική παρακαταθήκη του Λευκάδιου Χερν (Yakumo Koizumi).
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Robert Barcia, Mizuki Imamura, Nanni Riccobono, Γεωργία Tσέρη, Δροσιά Τσέρη.
Προσκεκλημένος καλλιτέχνης: Αλέξανδρος Μαγκανιώτης
Επιμέλεια κειμένου και έκθεσης: Κωνσταντίνος Θ. Σπυρόπουλος, Ιστορικός Τέχνης
Συντονισμός- Οργάνωση έκθεσης: Ιωάννης Ν. Αρχοντάκης, Γεωργία Τσέρη
Συνεργαζόμενοι Φορείς: Περιφέρεια Κρήτης, Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, Δήμος Πλατανιά, Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων, Αίθουσα Τέχνης Follow Your Art, Αίθουσα Τέχνης Match More, ΑΜΚΕ Πασιφάη, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Χανίων Ελαιουργείον
Τοποθεσία: Βενετσιάνικος Ναός Αγίου Ρόκκου, Σπλάντζια, Παλιά Πόλη Χανίων, Κρήτη
Εγκαίνια: 03.10.2026, 20:00
Διάρκεια: 03.10 - 13.10.2026
Ωράριο: 19:30 - 23:00, κάθε μέρα ή κατόπιν ραντεβού (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)
Finissage: 13.10.2026, 20:00, performance με χορό butoh και καλλιγραφία με την Ιφιγένεια Βογιατζάκη και την Susan El Hosri
Ο τίτλος, εμπνευσμένος από την ποιητική σημασία του ιαπωνικού ονόματος Yakumo –«οκτώ σύννεφα»– δεν λειτουργεί ως απλή αναφορά για την ταυτότητα του συγγραφέα, αλλά ως ένα συμβολικό σχήμα μετατόπισης: ένα σύννεφο δεν έχει σταθερό περίγραμμα, ούτε οριστική θέση· συντίθεται, μετασχηματίζεται και διαλύεται, διασχίζοντας αδιάκοπα τα όρια του τόπου, του χρόνου και της μορφής. Υπό αυτή την έννοια, τα οκτώ σύννεφα μπορούν να ιδωθούν ως μεταφορά τόσο για τη σκέψη όσο και για την ίδια την ύπαρξη του Χερν: μια ύπαρξη διαρκώς τοποθετημένη ανάμεσα σε πολιτισμούς, γλώσσες και κοσμοαντιλήψεις, αλλά και σε διαφορετικές τάξεις του πραγματικού. Γι’ αυτόν τον λόγο, η έκθεση απομακρύνεται συνειδητά από τη συμβατική βιογραφική αναπαράσταση και επιχειρεί να προσεγγίσει έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς στην πολιτισμική ιστορία της Ιαπωνίας μέσα από εκείνο το λεπτοφυές πεδίο όπου η ανάμνηση, η φύση, ο λυρικός στοχασμός και το υπερβατικό βίωμα παύουν να αποτελούν διακριτές κατηγορίες.
Η συλλογιστική του Χερν –διαποτισμένη από την ιαπωνική αντίληψη της παροδικότητας, την εστίαση στη μνήμη των νεκρών, την παρουσία των yōkai (υπερφυσικών οντοτήτων) και την ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στις αθέατες διαστάσεις του κόσμου– προσφέρει στις πέντε καλλιτεχνικές πρακτικές ένα κοινό σημείο έρευνας. Πρόκειται για μια περιοχή όπου φορμαλιστικά η εικόνα λειτουργεί λιγότερο ως αναπαράσταση ενός αντικειμένου και περισσότερο ως φορέας παρουσίας.
Εν τέλει, οι πέντε καλλιτέχνες, σαν νεφελοβάτες, μετατρέπουν τον ναό του Αγίου Ρόκκου σε ένα εικαστικό μυσταγωγείο πνευματικής και αισθητικής πύκνωσης. Τα σύννεφα αποτελώντας εννοιολογικό υπόβαθρο της έκθεσης, παραμένουν άπιαστα και ακαθόριστα και εδώ συμβολίζουν την ανθρώπινη μοίρα: κάθε μορφή είναι προσωρινή, κάθε ίχνος διαδέχεται ένα προηγούμενο. Ίσως γι’ αυτό ο Χερν γράφει στο Κείμενα από την Ιαπωνία : «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα σαν το οριστικά διαμορφωμένο άτομο, τη σταθερή προσωπικότητα. Υπάρχει μόνο η φαντασματική παρουσία, το ένα φάντασμα διαδέχεται το προηγούμενο, σαν το ένα κύμα πίσω από το άλλο στη Στοιχειωμένη Θάλασσα της Γέννησης και του Θανάτου» .
