Άννα Ετιαρίδου: «Όταν είδα ξανά να ανάβουν οι προβολείς του Βαφείου, ένιωσα μεγάλη συγκίνηση»
Η ηθοποιός-σκηνοθέτης-συγγραφέας Άννα Ετιαρίδου μιλά στο independent.gr για το έργο του Χρήστου Άνθη “Μικρές Ζωές” το οποίο σκηνοθετεί και παρουσιάζεται από την ομάδα Outsider κάθε Παρασκευή στο θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής, για το πρόγραμμα του θεάτρου τη φετινή χρονιά αλλά και για τα μελλοντικά της σχέδια…
Η Άννα Ετιαρίδου αποφοίτησε από την Ανωτέρα Δραματική Σχολή ΡΆΜΠΑ το 1996. Την ίδια χρονιά ίδρυσε με τον Κώστα Δελακούρα την Ομάδα Πλάνη, την πρώτη ομάδα στην Ελλάδα που δημιούργησε το Bar theatre, στην οποία γράφει, παίζει και σκηνοθετεί μέχρι σήμερα. Διδάσκει θέατρο από το 2001. Το 2004 ίδρυσε το θεατρικό εργαστήρι «Περιπλάνηση», όπου διδάσκει υποκριτική. Έχει γράψει τα θεατρικά έργα: "Μην το πεις στον Μπαμπά", "Άδύνατος χαρακτήρας", "Παραμύθι ζωολογικού κήπου" και "Οι επισκέπτες του Δεκαπενταύγουστου". Έχει επίσης μεταφράσει τα θεατρικά έργα: "Στη Νεκρά" του Ρεμί ντε Βος, "Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα" του Λουίτζι Πιραντέλλο και "Ο χορός του θανάτου" του Αυγούστου Στρίντμπεργκ. Τα τελευταία χρόνια, η ίδια και ο Κώστας Δελακούρας, έχουν αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου Βαφείο-Λάκης Καραλής.
Τι σας γοήτευσε στο έργο του Χρήστου Άνθη, "Μικρές Ζωές";
Η αλήθεια του. Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση αντιλήφθηκα ότι πρόκειται για ένα πολύ δυνατό κείμενο, ένα έργο γεμάτο ειλικρίνεια, με μέτρο, όπου τίποτα δεν περισσεύει, αλλά και πουθενά δεν αφήνει κενό. Οι ήρωες είναι ολοκληρωμένοι, με λεπτομέρειες, με γνησιότητα και, ακολουθώντας τους, ο θεατής περνάει από όλη την γκάμα των συναισθημάτων. Γελάει και κλαίει αβίαστα, πολλές φορές σχεδόν ταυτόχρονα. Η γλώσσα του είναι η σύγχρονη καθομιλουμένη, ανάλογα με την ηλικία του ήρωα. Π.χ. άλλον τρόπο ομιλίας έχουν οι μεσήλικες ήρωες και άλλον οι δύο νέοι του έργου. Επίσης, αυτή η εναλλαγή, από τις χιουμοριστικές σκηνές στις δραματικές και το ανάποδο, κρατούν το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο. Νομίζω πως οι “Μικρές Ζωές” έχουν όλα τα συστατικά του πολύ καλού σύγχρονου ελληνικού έργου. Κι ελπίζω ο Χρήστος να συνεχίσει να γράφει θέατρο, νιώθω ότι έχει να δώσει πολλά στο είδος.
Ποια σκηνοθετική γραμμή ακολουθήσατε;
Η αλήθεια είναι πως, παρόλο που είμαι οπαδός της Στανισλαφσκικής σχολής, δεν ακολουθώ ποτέ κάποια συγκεκριμένη σκηνοθετική γραμμή. Ακολουθώ τις επιταγές του ίδιου του έργου. Τα καλά έργα εμπνέουν και καθοδηγούν τον σκηνοθέτη, του “φωνάζουν” τα ίδια πώς πρέπει να τα ανεβάσει στη σκηνή. Είναι, λοιπόν, στο χέρι του σκηνοθέτη να είναι “ανοιχτός” συναισθηματικά και διανοητικά απέναντι στο έργο, για να μπορέσει να ακούσει πρώτος αυτά που το έργο θέλει να πει και να το ζωντανέψει μπροστά στο κοινό με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να ακουστούν καθαρά οι ιδέες του.
Μιλήστε μας για τη νεοσύστατη θεατρική ομάδα Outsider και τους ηθοποιούς της.
Οι Outsider είναι μία νεοσύστατη ομάδα, που όμως αποτελείται από ανθρώπους που γνωρίζονται πολλά χρόνια κι έχουν δουλέψει μαζί πολλές φορές στο θέατρο σαν μαθητές του Θεατρικού Εργαστηρίου “Περιπλάνηση”. Έχουν μία αρκετά μεγάλη πείρα από διαφορετικά είδη θεάτρου και μία σεβαστή εμπειρία παραστάσεων μπροστά σε κοινό. Όταν αποφάσισαν να κάνουν το παραπάνω βήμα και να ανεβάσουν μία παράσταση σε επαγγελματικό επίπεδο, μου πρότειναν να τους σκηνοθετήσω, αφού, όντας η θεατρική τους δασκάλα, είχαμε περάσει μαζί πολλές ώρες σε μαθήματα, πρόβες και παραστάσεις και γνωριζόμασταν πολύ καλά θεατρικά. Με αυτά τα παιδιά νιώθω πως είμαστε οικογένεια και νομίζω ότι κατά τη διάρκεια της παράστασης βλέπει κανείς πολύ καθαρά πόσο δεμένοι είναι και πόσο αγαπούν αυτό που κάνουν. Από την πλευρά μου, νιώθω πολύ περήφανη για εκείνους και πιστεύω πως έχουν πολύ μέλλον στο θέατρο.
Τι άλλο θα δούμε στο θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής τη φετινή χρονιά;
Στο Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής παίζονται ήδη κάποια έργα. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη παίζεται η παράσταση “Ονόριο, τα ανομήματα ενός εγκληματία” του Στέφανου Παπατρέχα, και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη η παράσταση “Μοναστήρι” του Βαλεντίνου Τσίλογλου, Από τις 7 Νοεμβρίου και για κάθε Κυριακή θα παίζεται για δεύτερη χρονιά η παράσταση “Οι γειτονιές του κόσμου” του Γιάννη Ρίτσου και από τις 20 Νοεμβρίου θα επαναληφθεί η παράσταση της Ομάδας “Πλάνη”, “Το σύνδρομο της Εύας”. Παράλληλα, τα Σαββατοκύριακα η παιδική σκηνή του Βαφείου παίζει τα “Τρία γουρουνάκια” και το “Πινόκιο και Τζεπέτο” σε σκηνοθεσία Νίκου Λημνιού.
Τι ονειρεύεστε για το μέλλον;
Δυστυχώς, ο κορωνοϊός και τα περσινά lockdowns μάς έχουν “μουδιάσει” κάπως, με αποτέλεσμα να φοβόμαστε να κάνουμε μακροπρόθεσμα θεατρικά σχέδια. Αυτό που κυρίως ονειρεύομαι είναι να μπορέσουμε να βρισκόμαστε επί σκηνής απρόσκοπτα για όλη τη θεατρική σαιζόν, έτσι ώστε να μπορέσουμε επιτέλους μετά από ενάμιση χρόνο “να πούμε στο κοινό τις ιστορίες μας”. Ήταν τρομερά τραυματική η εμπειρία των κλειστών θεάτρων κι ένα πραγματικό σοκ για όλους εμάς. Όταν είδα ξανά να ανάβουν οι προβολείς του Βαφείου και άνοιξε η πόρτα για να υποδεχτεί και πάλι τον κόσμο, ένιωσα τόσο μεγάλη συγκίνηση που το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι δεν θα ήθελα να τους δω ποτέ ξανά σβησμένους!
Ταυτότητα παράστασης
Σκηνοθεσία: Άννα Ετιαρίδου
Ερμηνεύουν: Σοφία Ιωακειμίδη, Χρήστος Άνθης, Μανώλης Μακρυγιάννης, Ανδριάνα Νταή
Φωτισμοί - Ηχοληψία: Σάββας Σουρμελίδης
Μουσική: Μανώλης Μπονιάτης
Φωτογραφίες: Γρηγόρης Ξένος
Video Trailer: Γιώργος Τσίπος
Επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Κάθε Παρασκευή στις 20.45 από τις 22/10/21 στο θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής
Αγ. Όρους 16 & Κων/πόλεως 115, Αθήνα / στάση μετρό «Κεραμεικός»
Τηλ. κρατήσεων: 210 3425637
Video Trailer:
