Η Νέλλη Πουλοπούλου είναι performer, σκηνοθέτις και εκπαιδεύτρια σωματικής τέχνης. Έχει χρόνια επικεντρωθεί στην έρευνα και τη δημιουργία παραστάσεων με άξονα το σωματικό- ποιητικό θέατρο, τις interactive και site specific performances και το Butoh.
Οι παραστάσεις της φωτίζουν το ανθρώπινο σώμα στο φυσικό και κοινωνικό τοπίο, απαλλαγμένο από τα στερεότυπα. Στην πρακτική της εστιάζει στην κίνηση, τον ήχο και τον λόγο που πηγάζουν αυτόματα και οργανικά. Έχει στο ενεργητικό της παραστάσεις σε θεατρικούς οργανισμούς, σε δημόσιους και φυσικούς χώρους και έχει συνεργαστεί ως δημιουργός, περφόρμερ και εκπαιδεύτρια με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), τον Δήμο Αθηναίων, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Βαλκανικό Φεστιβάλ Βουλγαρίας, το Εθνικό θέατρο Πολωνίας GRECJI Festival, το Φεστιβάλ Αισχυλείων Ελευσίνας, το Φεστιβάλ νέων Ελλήνων χορογράφων, τα Θέατρα Ροές, Badminton, Φούρνος, Αργώ, Booze Cooperativa κ.ά. Είναι συνιδρύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του πολιτιστικού οργανισμού REVMA|A Moving Creative Society.
Η Νέλλη Πουλοπούλου ή αλλιώς Neli P. μιλά στο independent.gr για τη νέα της περφόρμανς με τίτλο OXY MWRO την οποία παρουσιάζει στον Χώρο Πολιτισμού REVMA στο Μεταξουργείο.
Πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας πρότζεκτ.
Το OXY MWRO είναι μία οπτικοακουστική ποιητική παράσταση που βασίζεται σε ποιήματα που έγραψα στα χρόνια του lock down και πραγματεύεται την αντιφατικότητα της ύπαρξης. Ένα από τα θετικά που -τουλάχιστον εγώ- βίωσα σε αυτήν την περίοδο, ήταν να μάθω να μοιράζομαι τον πυρήνα της σκέψης μου-δηλαδή την ποίησή- που μέχρι τότε κρατούσα για τον εαυτό μου. Έχοντας ένα πρώτο θετικό feedback από ανυποψίαστους ακροατές και αναγνώστες, αποφάσισα να συγκεντρώσω κάποια ποιήματα από αυτή την συλλογή και να προσπαθήσω να τα «ενσαρκώσω», δίνοντάς τους μια διευρυμένη, διακαλλιτεχνική μορφή. Η παρουσίαση εκείνων των αισθήσεων και των ιδεών στα χρόνια του αναγκαστικού εγκλεισμού θεώρησα ότι μπορεί να εμπνεύσει στο σήμερα τους ανθρώπους να αγκαλιάσουν τις σκοτεινές εποχές τους και να τις φωτίσουν, έτσι ώστε να καλυφθεί το κενό που γεννά η απώθηση
Είχα τη χαρά και την τύχη να συνεργαστώ με δύο υπέροχους καλλιτέχνες, τον μουσικό και συνθέτη Μικέ Σακελλίου και τον οπτικοακουστικό δημιουργό Πέτρο Κολοτούρο και μαζί να δημιουργήσουμε μία καλλιτεχνική σύμπραξη θεάτρου, ποίησης, μουσικής, χορού και video art.
Τι σας ενέπνευσε;
Η βασική έμπνευση ήταν ο έρωτας και η σχέση του με το συλλογικό επίπεδο. Πως χωράει ο έρωτας στην πραγματικότητα, πως διεισδύουν τα κοινωνικά στερεότυπα στην ερωτευμένη ψυχή; Αναρωτιέμαι που τοποθετείται και από που προκύπτει; Ποιες αντιφάσεις αγγίζει; Έχει έρωτα για παράδειγμα η μοναξιά; Έχει ενθουσιασμό η λύπη;
Η παράσταση διαδραματίζεται στον κενό-ποιητικό χρόνο που διανύει ο έρωτας, εκεί όπου χαράζονται ρωγμές ανάμεσα στον εαυτό και το αντικείμενο του πόθου του, στις στιγμές που το υποκείμενο καταφέρνει να αποδράσει από την ταύτιση με τον τόπο λατρείας του και να δει πιο καθαρά χωρίς να απωλέσει τη σύνδεση. Ο τίτλος OXY MWRO περιγράφει την ύπαρξη αντινομίας στον έρωτα τα λογικά παράδοξα της ζωής και την τόλμη να τα αγκαλιάζει κανείς.
Ένα άλλο πεδίο έμπνευσης ήταν το κίνημα του Poetry slam. Η αίσθηση της απόδρασης του ποιητικού λόγου από τα βιβλία ήταν αυτή που πρωταγωνίστησε στη δημιουργία της παράστασης.
Πώς το προσεγγίσατε σκηνοθετικά;
Το άγνωστο για μένα συναυλιακό πεδίο, μέσα στο οποίο επιτελείται η παράσταση με οδήγησε στο να αναζητήσω νέες φόρμες και ξαναδώ την τέχνη με μια διάθεση παιδικότητας, σαν παιχνίδι όπου καινούργιες τεχνικές εναρμονίζονται με την μέχρι τώρα καλλιτεχνική εμπειρία. Ήταν πρόκληση να ενσωματωθώ σε μια μουσική παράσταση και να συνδέσω τις σωματικές μου πρακτικές με την ποίηση και τη μουσική. Οι θεματικές προέκυψαν στην πορεία, όταν συνειδητοποίησα τη νοηματική και μουσική δομή που μας παρουσιάστηκε σιγά σιγά, καθώς δουλεύαμε. Άρχισε έτσι να διαρθρώνεται ένα έργο με αρχή μέση και τέλος, με δραματουργική ροή, με έντονη εικαστικότητα, και τρεις κεντρικούς ρόλους. Μια άγρια, φιλική ραψωδός που καίγεται να μιλήσει για τον σκελετό των επιθυμιών της, ένας δονκιχωτικός μουσικός που θέλει να συμφιλιώσει την άρνηση με την ύπαρξη και ένα οπτικοποιημένο φάντασμα που καταγράφει την ψευδή πραγματικότητα εγκαθιστούν τον σκηνικό κόσμο του έργου, ένα ποιητικό, ψηφιακό τοπίο που στέκεται σαν σύννεφο πάνω από τα κεφάλια μας. Αυτό που φαντάστηκα και προσπάθησα να φτιάξω είναι ένα μουσικό ονειρόδραμα.
Συστήστε μας τον νέο Χώρο Πολιτισμού REVMA τον οποίο διαχειρίζεστε και διευθύνετε καλλιτεχνικά.
Το REVMA|Α Moving Creative Society γεννήθηκε ως ομάδα με αγάπη στις τέχνες και στην αίσθηση της κοινότητας. Αγκαλιάζει την πολυμορφία και τη δημιουργική σκέψη. Ανήκει και αυτό στη σφαίρα του παράδοξου. Είναι ταυτόχρονα καινούργιο και παλιό. Είμαστε σε αυτόν το χώρο, στο κέντρο της Αθήνας, δεκαπέντε χρόνια και έχουμε οργανώσει αμέτρητες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Τον τελευταίο χρόνο αλλάξαμε δομή και ονομασία και συνεχίζουμε να αποτελούμε ένα κέντρο συνάντησης τεχνών και πολιτισμών, λειτουργώντας πολυεπίπεδα ως θεατρική, χορευτική και μουσική σκηνή, χώρος ερευνητικών εργαστηρίων αλλά και χώρος ψυχαγωγίας και ανταλλαγής. Το REVMA σήμερα διοικείται από δύο αδερφές (ενδιαφέρον εγχείρημα) εμένα και τη Νατάσσα και ενσωματώνει μόνιμους και εξωτερικούς συνεργάτες και συνεργάτιδες. Το καλλιτεχνικό του στίγμα δεν περιορίζεται σε ένα είδος τέχνης ή πολιτισμικής ζωής, μπορούμε να πούμε όμως ότι εστιάζει στη σύγχρονη τέχνη και την βιωματική και ερευνητική διαδικασία. Παρόλο που επιδιώκουμε να συναναστρεφόμαστε με την συνεχώς μεταλλασσόμενη σύγχρονη τοπική κουλτούρα αγαπάμε εξίσου τις συνεργασίες με διεθνείς καλλιτέχνες και φορείς.
Η συνέπεια προς έναν κοινοτικό τρόπο ζωής, όπου οι άνθρωποι συγχρωτίζονται χωρίς ανταγωνισμό είναι μόνιμος στόχος, ενώ η μεγάλη μας πορεία και το επίτευγμα να συνεχίζουμε να υπάρχουμε ως ανεξάρτητο και μη κερδοσκοπικό κέντρο τέχνης, διασχίζοντας σκοπέλους όπως αυτοί της οικονομικής κρίσης και της εποχής του κορωνοϊού, είναι αυτά που μας δίνουν δύναμη να παραμένουμε ενεργές. Το REVMA, ως χώρος ανοιχτός προς το καινούργιο το άγνωστο, το μη συντελεσμένο, ως χώρος που θέλει να ακούει τα νέα ρεύματα, συνεχίζει να μας κινεί, να μας ενώνει και να μας συν-κινεί. Για το μέλλον φανταζόμαστε ακόμα μεγαλύτερη διεύρυνση στις λειτουργείες μας και στις συνεργασίες μας όσο και στο κοινό μας.
Λίγα λόγια για την ομάδα συνεργατών σας στο OXY MWRO;
Η ομάδα του OXY MWRO προέκυψε ομαλά σε ένα βάθος χρόνου. Αναζητούσα την μουσική που θα φιλοξενούσε και θα συνομιλούσε με τα γραπτά μου και η σύνθεση του Μικέ, μετά τις πρώτες μας συναντήσεις, έγινε σχεδόν απνευστί. Ήταν πολύ μεγάλη η έκπληξή μου όταν άκουσα τα ηχητικά τοπία και τις ηλεκτρονικές μελωδίες που δημιούργησε ακούγοντας τις λέξεις και τις έννοιες. Η μουσική του είχε ταυτόχρονα κάτι πειραματικό και κλασσικό, και ενώ η αισθητική του ήταν σαφής είχε κάτι το ανοιχτό, το μη προσδιορισμένο. Στα πρώτα στάδια δουλέψαμε αυτοσχεδιαστικά, ενώ η σύμπραξή μας πήρε χρόνο να υλοποιηθεί σε αυτήν τη μορφή. Νομίζω στωικά περιμέναμε ο ένας την άλλη ώστε να προκύψει ένα κοινό momentum. Όταν είμασταν έτοιμοι, οι υπόλοιποι συνεργάτες ήρθαν άμεσα, εύκολα, σχεδόν μαγνητικά. Η συμβολή του Πέτρου ήταν καταλυτική. Ο τρόπος που αποτυπώνει τις ζωντανές εικόνες πάνω στον σκηνικό καμβά είναι μοναδικός. Αποκάλυψε βιογραφικά στοιχεία και φανέρωσε τον εσωτερικό κόσμο τον κειμένων. Η Ρεγγίνα Λεβεδιανού αποτέλεσε το σκηνογραφικό μάτι και βοήθησε πολύ στην σκηνοθετική δομή, ως η πρώτη θεατής λειτουργώντας ως βοηθός συνεκτικότητας της δράσης. Η Κατερίνα Βελέντζα στην ηχοληψία και ο Δημήτρης Αναλογικός στους φωτισμούς αποτελούν την τεχνική μας ομάδα, πολύ σημαντική αφού όλο το εγχείρημα στηρίζεται σε τεχνολογικά μέσα. Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί είμαι μέρος ενός σχήματος που αποτελείται από πολύ ταλαντούχους, ακέραιους και συγκροτημένους καλλιτέχνες.
Επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια;
Με την ομάδα έχουμε συζητήσει για επόμενα κομμάτια και δεν κρύβω την επιθυμία μου το OXY MWRO να γίνει ένα ιδιαζον μουσικό σχήμα αλλάζοντας τόπους επιτέλεσης και συνδυάζοντας το πιο χαλαρό κλίμα της μουσικής σκηνής με την έντονη παραστατικότητα της θεατρικής δράσης.
Σχετικά με επόμενη παράσταση οι ιδέες είναι πολλές και οι ατομικές μου ανάγκες έκφρασης πιεστικές, κυρίως λόγω της παγκόσμιας και τοπικής πολιτικοκοινωνικής πίεσης. Αυτό όμως που έχει αποτυπωθεί στο μυαλό μου ως το πιο αναγκαίο είναι ομαδικό και έχει να κάνει με την ένωση των πολλών απέναντι στη βαρβαρότητα. Δεν έχω ακόμα φανταστεί τη μορφή του, συνήθως δουλεύω βιωματικά και αυτοσχεδιαστικά πάνω σε μια σύλληψη, υπάρχει όμως περίπτωση να δουλέψω πάνω σε ένα κλασσικό κείμενο. Το σίγουρο είναι ότι με ενδιαφέρει η συμμετοχικότητα πάνω στη σκηνή, οπότε προς τα εκεί θα κινηθώ.
Συντελεστές
ΟΝ STAGE
DIRECTION – POEMS – VOICE – DANCE | NELI P
MUSIC & SOUNDSCAPES | MIKES SAKELLIOU
LIVE VIDEO | PETROS KOLOTOUROS
OF STAGE
DIRECTION COACHING – SCENOGRAPHY – COSTUMS | REGINA LEVE
AUDIO ENGINEERING | KATERINA VELENTZA
LIGHT DIZIGN | DIMITRIS ANALOGIKOS – NELI P
VIDEO TRAILER | PETROS KOLOTOUROS – KATERINA VELENTZA
POSTER | DIMITRA KARAGIANNI – KATERINA VELENTZA
Video trailer links:
Χώρος: @ REVMA / A Moving Creative Society
Σερβίων 8, Αθήνα (1ος όροφος) / Σταθμός μετρό Μεταξουργείο
Τηλέφωνα κρατήσεων: 2105227961 & 6907530418
Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/oxy-mwro/
