Μετά από έναν χρόνο στο σπίτι με ελάχιστες εξόδους έχω δει απεριόριστη τηλεόραση. Στα τόσα προγράμματα που έχω παρακολουθήσει καταλήγω σε εκπομπές και ντοκιμαντέρ. Και αφού δεν βλέπω θεατρικές παραστάσεις και σινεμά παρά μόνο διαδικτυακά παρακολουθώ τηλεόραση.
Αυτό που με μεγάλη χαρά παρακολουθώ γιατί θεωρώ πως είναι ένα ενδιαφέρον πρόγραμμα χωρίς να είναι αντιγραμμένο από κάπου είναι το: ΄΄Σημείο συνάντησης΄΄ σε αρχισυνταξία και σενάριο του Μιχάλη Προβατά. Τη σκηνοθεσία κάνει ο Μιχάλης Μανδύλας. Ενώ τη διεύθυνση παραγωγής την κάνει ο Αλέξανδρος Καπλάνης. Είναι μια ενδιαφέρουσα ιδέα να βρίσκονται μεταξύ τους δύο άνθρωποι καλλιτέχνες ή μη και να συζητούν κάτι για τη δουλειά τους ή τη ζωή τους. Χωρίς την υπερφίαλη παρουσία ενός παρουσιαστή ή δημοσιογράφου. Κι έτσι ισομερώς μοιράζονται δύο άνθρωποι κάποιες εμπειρίες τους.
Από όσο καταλαβαίνω βέβαια οι ερωτήσεις στις οποίες έχουν να απαντήσουν είναι συγκεκριμένες αλλά και πάλι ενώ υπάρχει κατεύθυνση η συνέντευξη φαίνεται να κυλά αβίαστα.
Μαθαίνεις πράγματα για τους ανθρώπους αυτούς διαφορετικά από ότι ενδεχομένως σε κάποια άλλη συνέντευξη.
Προσωπικά μου αρέσει η μορφή της εκπομπής και το δηλώνω γιατί δεν έχει υπάρξει κάτι αντίστοιχο. Εκτός κι αν υπάρχει στο εξωτερικό και δεν το γνωρίζω.
Οι εκπομπές της ΕΡΤ που επισκέπτονται νησιά και ακριτικά μέρη είναι κάτι που μου αρέσει όσο γραφικό και αν ακούγεται.
Μια εκπομπή που μιλάνε καθημερινοί άνθρωποι αλλά οι ιστορίες τους όχι μόνο είναι ενδιαφέρουσες αλλά και συγκλονιστικές είναι: ΄΄Το μαγικό των ανθρώπων΄΄ στην ΕΡΤ 2 σε σκηνοθεσία Πένης Παναγιωτοπούλου, από την ιδέα και την έρευνα της Φωτεινής Τσαλίκογλου. Δύο αξιόλογες γυναίκες που συνεργάστηκαν και έκαναν ένα θαύμα!
Οι τηλεθεατές δείχνουν σταθερά την προτίμησή τους στις΄΄ Άγριες Μέλισσες΄΄ , ένα σήριαλ που κάνει την πορεία του σταθερά για δεύτερη χρονιά. Το οποίο αν και αργό σε ρυθμό, ομολογουμένως έχει τεχνικά καλό σενάριο. Κι όταν λέω τεχνικά εννοώ τις ανάλογες ανατροπές , και πιστούς χαρακτήρες. Η σκηνοθέτης Μελίνα Τσαμπάνη έκανε την ανατροπή και ασχολήθηκε με το σενάριο, σε συνεργασία με τον Πέτρο Καλκόβαλη.
Το επιμελημένο σήριαλ που κάνει τη διαφορά φέτος είναι: ΄΄ τα καλύτερά μας χρόνια΄΄ Το ιδιαίτερο που καταφέρνει να αποσπάσει τα βλέμματα είναι η ατμόσφαιρα αν και δυστυχώς δεν είναι πρωτότυπο σενάριο αλλά βασισμένο σε ιδέα ξένης σειράς. Παρ’ όλα αυτά οι συντελεστές είναι τα καλύτερα ονόματα της αγοράς. Όπως η Κατερίνα Μπέη και ο Νίκος Απειρανθίτης στο σενάριο και η Όλγα Μαλέα στη σκηνοθεσία. Για όσους βέβαια έχουν δει αρκετό ελληνικό κινηματογράφο τη δεκαετία του 2000 και μετά θυμίζει λίγο την Urania του Κώστα Καπάκα.
Το: ΄΄Αυτός και ο άλλος ΄΄ που και που το βλέπω και βρίσκω ενδιαφέροντες τους παρουσιαστές του γιατί μου κάνει θετική εντύπωση ότι δεν είναι αγενείς στον τρόπο που προσεγγίζουν τον καλεσμένο τους , ούτε τον φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ο πολιτισμός στην τηλεόραση είναι κάτι σπάνιο και αυτό οφείλουμε να το παραδεχτούμε.
Υπάρχει και καλή τηλεόραση λοιπόν αρκεί να ψάξει κανείς και να έχει καλή διάθεση να παρακολουθήσει το καλό και όχι το σκουπίδι.
Μακριά από τηλε-δίκες και κουτσομπολιά που μόνο κακό στην ψυχολογία μας κάνουν. Μακριά από ενημερωτικές δήθεν εκπομπές που μόνο πλύση εγκεφάλου κάνουν. Έτσι περνώ την όμορφη καραντίνα μου, το ίδιο επιθυμώ και δι’ εσάς!
Γράφει η Κλεοπάτρα Σβανά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
