Σκηνοθεσία: Aki Olavi Kaurismäki (2023)
[παρουσίαση: Παναγιώτης Χαλούλος]
Η ταινία του Φιλανδού Άκι Καουρισμάκι «Πεσμένα φύλλα» προβάλλεται από το Δημοτικό Κινητό Κινηματογράφο του Δήμου Πατρέων στις 14 Ιουλίου στον προαύλειο χώρο του Δημαρχείου, επαναλαμβάνεται σε άλλους χώρους στις 16 και 19 Ιουλίου. Ενημερωθείτε σχετικά, καθώς και για επόμενες προβολές ταινιών στη σχετική ιστοσελίδα:
https://www.patrasculture.gr/dimotikos-kinimatografos/
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο 76ο Φεστιβάλ Καννών.
Η Άνσα (Alma Pöysti), που δουλεύει σε Σούπερ Μάρκετ, εμφανίζεται στην οθόνη με ένα όμορφο, αλλά κουρασμένο και μελαγχολικό πρόσωπο. Οι ειδήσεις που ακούει από το ραδιόφωνο είναι από αυτές που μαυρίζουν την ψυχή, από τον πόλεμο στην Ουκρανία... Θα απολυθεί από τη δουλειά της!... Βρίσκει δουλειά λάντζας σε μπαρ και η αντιμετώπιση από τον επιχειρηματία, που έχει παράνομες δοσοληψίες για ναρκωτικά με ύποπτα άτομα: «...Κάνεις, αν και δεν μου γεμίζεις το μάτι!... Δεν πληρώνεσαι για να σκέφτεσαι!...»
Ανάλογες ειδήσεις για τον πόλεμο ακούει και ο Χολάπα (Jussi Vatanen) από το ραδιόφωνο. Είναι αλκοολικός αναγνωρίζοντας το πρόβλημά του, πίνει κρυφά εν ώρα εργασίας.
Πίνει στο μπαρ που εργάζεται η Άνσα. «Είσαι τόσο βαρετός, τι έχεις;» τον ρωτά ο φίλος και συγκάτοικός του. «Έπαθα κατάθλιψη, γιατί πίνω πολύ!» «Γιατί πίνεις πολύ;» «Γιατί έχω κατάθλιψη!»... «Φαύλος κύκλος, λοιπόν!» Και από το ηλεκτρόφωνο του μπαρ ακούγεται τραγούδι του Κάρλος Γκαρντέλ: «...Πικρά ερείπια γέμισε η ζωή μου... Οι σκιές σου βασανίζουν τον ύπνο μου...» Και οι επόμενοι στίχοι: «...Όλα... όλα λάμπουν σαν σε ξαναβλέπω!...»
Τα βλέμματα των δυο τους θα συναντηθούν εκεί στο μπαρ. Είναι και οι δύο μοναχικοί από χαρακτήρα και λιγομίλητοι. Η Άνσα δεν πρόλαβε να πληρωθεί, αφού η αστυνομία συνέλαβε το αφεντικό και έκλεισε το μπαρ. Ο Χολάπα τής προτείνει να την κεράσει καφέ, στη συνέχεια ταινία στο σινεμά. Στον καφέ του έριξε οινοπνευματώδες ποτό, που πάντα έκρυβε σε τσέπη του!...
Χωρίζουν με την υπόσχεση να ξαναβρεθούν. Κρυφή ελπίδα και των δύο είναι να ενώσουν τη μοναξιά τους, αλλά εκείνος, δυστυχώς θα χάσει το σημείωμα με το τηλέφωνό της!... Εκείνη περιμένει απορώντας!... Κι εκείνος την ψάχνει σε γνώριμα και πιθανά σημεία της πόλης. Θα τη βρει, άραγε; Θα καταφέρουν να σπάσουν τη μοναξιά που τους καταβάλλει και αφήνει τις ζωές τους χωρίς χαρά, έξω από τη ...ζωή, με μια κενότητα;... Η Άνσα έχει χάσει πατέρα και αδελφό από αλκοολισμό, ο Χολάπα δεν εννοεί να πάψει να πίνει κάθε στιγμή. Μπορεί να συμβιώσει μαζί του;...
Ο Χολάπα ήταν εργαζόμενος σε οικοδομές, αλλά απολύθηκε μετά από εργατικό ατύχημα, που όμως αποδείχθηκε από αλκοτέστ πως είχε πιει πάλι! Και οι δύο θα βρεθούν σε νέους εργασιακούς χώρους, εκείνος όμως μπορεί να στεριώσει σε ένα χώρο εργασίας, αφού το πάθος του αλκοολισμού είναι πάντα και παντού παρόν;...
Η ταινία είναι διανθισμένη με όμορφα τραγούδια που με τους στίχους τους τονίζουν τις συναισθηματικές καταστάσεις και τις σκέψεις των δύο ηρώων της κινηματογραφικής αυτής ιστορίας της μοναχικότητας. Αριστοτεχνικά πλάνα με καδραρίσματα των προσώπων.
Οι στίχοι ενός τραγουδιού που ακούει από γυναικείο συγκρότημα ζωντανά σε μπαρ ο Χολάπα θα τον βάλει σε σκέψεις!...
“...Πάω στο μαγαζί μέσα στο κρύο
να πάρω μπίρες για μια ακόμα φορά.
Κι αν μια μέρα φύγω από εδώ,
θα είναι μόνο για μένα!
...Με γέννησε η θλίψη,
με έντυσε η απελπισία...
...Όταν εκπληρώσω της επίγειας ζωής μου το καθήκον,
απλά θα με θάψετε λίγο βαθύτερα στη γη!...
Δεν χρειάζομαι κανένα, δεν ξέρω πια για σένα...”
Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά πως ...δεν χρειάζεται κανένα;
Σημαντική η απόφασή του, αλλά υπάρχουν και απρόοπτα, απρόβλεπτες καταστάσεις!...
Ένα, μοναδικό, φευγαλέο χαμόγελο της μελαγχολικής ηρωίδας, είναι μια νότα αισιοδοξίας και φωτίζει, μια στιγμή, τα σκούρα, σκοτεινά πλάνα της ταινίας, που κυριαρχούν, ταιριαστά με την επικρατούσα μελαγχολική διάθεση!
Η όμορφη, μελαγχολική και τρυφερή, αισθηματική ταινία κλείνει με τραγούδι σε στίχους του Ζακ Πρεβέρ:
“...Για λίγο ακόμα, τα φύλλα αστράφτουν
μια τελευταία λάμψη.
Οι αναμνήσεις μας πεσμένα φύλλα.
Ο άνεμος τα παρασύρει!”
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών. Ανακηρύχθηκε η Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στο National Society of Film Critics (ΗΠΑ). Απέσπασε το Βραβείο Μεγάλης Κριτικής Επιτροπής στα Βραβεία FIPRESCI της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.
Διάρκεια: 81΄
