Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΜετανάστης ή Πρόσφυγας;

Μετανάστης ή Πρόσφυγας;

prosfugesΑπό την Ειρήνη Θεοδώση. Το σύστημα ήταν λάθος, το ξέραμε από την αρχή. Εδώ που τα λέμε όμως, το μεταναστευτικό κίνημα δεν ξεκίνησε τώρα. Οι Έλληνες ξεκίνησαν με την κάθοδο των Δωριέων και τις μετακινήσεις των Ιώνων. Είμαστε μια φυλή που δημιουργήθηκε από μεταναστεύσεις και επιβίωσε μέσω από αυτές.

Προσοχή σε αυτή την λέξη: «επιβίωση». Μετανάστευση ίσον Επιβίωση. Κανείς στα καλά καθούμενα δεν αποφάσισε να παρατήσει το σπίτι του και την βολή του και να ανοιχτεί σε άγνωστες χώρες και θάλασσες.

Όταν το 1922 τόσοι χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες κατεύνασαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, οι «γνήσιοι» Έλληνες, τους υποδέχτηκαν σαν σκουπίδια. Οικογενειάρχες, επιχειρηματίες, ολόκληρες οικογένειες που στην πατρίδα τους ήταν κάποιοι, είχαν τις δουλειές τα σπίτια και τις ζωές τους, απέπλευσαν σε μια «πατρίδα» που τους υποδέχτηκαν σαν σκουπίδια. Οι γυναίκες έγιναν οι παστρικιές. Οι άντρες δούλευαν ως οι τελευταίοι εργάτες. Γενεές μετά, οι απόγονοι των πλέον αποθανόντων προσφύγων αντιμετωπίζουν τους σημερινούς πρόσφυγες με τον ίδιο τρόπο.

Στα κανάλια, πλανάται το ειρωνικό ερώτημα: Πρόσφυγες ή Μετανάστες;

  Τι ερώτημα είναι αυτό δεν ξέρω. Στο λεξικό ο πρόσφυγας είναι αυτός που συνθήκες πολέμου και εξαθλίωσης τον οδήγησαν στο να αφήσει την πατρίδα του. Ο μετανάστης είναι αυτός που ουσιαστικά πήρε μόνος του την απόφαση να φύγει για πολιτικούς ή οικονομικούς λόγους κυρίως. Εγώ δεν βρίσκω κάποια ουσιαστική διαφορά. Όταν κάποιος βρεί τα μεγάλα ζόρια σε ένα μέρος φεύγει. Αυτή είναι η φύση του ανθρώπου. Κι όμως, οι χιλιάδες άνθρωποι στιβαγμένοι στις βάρκες, που τόσοι απ' αυτούς πήρε μαζί του το μαύρο νερό δεν συγκίνησαν κανέναν.

  Τους χιλιάδες πρόσφυγες του '22 ο πρώιμος κρατικός μηχανισμός, ενός κράτους μόλις 100 ετών, βρήκε τρόπο να τους βοηθήσει, γιατί; Γιατί ήταν Έλληνες. Ελάχιστη μέριμνα έχει υπάρξει γι αυτούς του ανθρώπους. Κανονίστηκε η μεταφορά στην Αθήνα, και τώρα η τύχη είναι στα χέρια τους. Οι περισσότεροι θα καταλήξουν στην Ομόνοια να πουλάνε ναρκωτικά και να μένουν στη Μάρνης παράνομα με άλλους 15 ανθρώπους σε 20 τετραγωνικά. Οι γυναίκες και τα παιδιά τους χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά. Και το μόνο που κάνει το κράτος είναι τα στραβά μάτια. Το Αριστερό μας κράτος, κάνει τα στραβά μάτια, καθώς και όλες οι άλλες κυβερνήσεις του παρελθόντος.

  

prosfyges

Και φυσικά το χειρότερο δεν είναι αυτό, αλλά το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία όλο αυτό το χάος. Οι συνειδητοποιημένοι, κοιτάζουν με φρίκη τις εικόνες τις διάσωσης αυτών των ανθρώπων, εύχονται από την καρδιά τους να βρούν έναν καλό άνθρωπο να τους δώσει δουλειά και να καταφέρουν να φτιάξουν ξανά τη ζωή τους. Άλλοι σιχτιρίζουν δημοσίως και αναισχύντως, λέγοντας για «τους βρωμιάριδες», που «άλλα βάσανα δεν είχε ο τόπος μας, τώρα ήρθαν να μας μπαστακωθούν οι μαυριδεροί». Βλέπετε το θέμα για αυτούς είναι θέμα χρώματος. Ο σκουρόχρωμος είναι απαραίτητα και ο «κακός» και ο εγκληματίας κι ο βρώμικος. Κάπου μέσα τους εύχονται, να τους βρούν οι αρχές και να τους μαζέψουν όλους σαν τα ζώα σε κάποιο κρατητήριο, χωρίς ποινή, χωρίς τίποτα. Αιχμάλωτοι μετανάστες. Αυτά είναι.

Από την άλλη οι μόνιμοι κάτοικοι του κέντρου των Αθηνών παραπονιούνται και με το δίκιο τους. Όλο το μεταναστευτικό κίνημα συνήθως καταλήγει στα πέριξ την Κουμουνδούρου, της Ομόνοιας, της πλατείας Αμερικής. Και οι άνθρωποι που κακομεταχειρίζονται τους πρόσφυγες, άμεσα τους εντάσσουν στις εγκληματικές τους ενέργειες, οι οποίες γίνονται και η μόνη τους επιβίωση. Πορνεία, ναρκωτικά, και μικροκλοπές είναι η μοίρα αυτών των ανθρώπων, και φυσικά οι γειτονιές που γίνονται όλα αυτά υποφέρουν από την έλλειψη πρόνοιας.

prosgyges-1

Φυσικά κάθε ρατσιστής έχει ένα παιδί που σπουδάζει στο εξωτερικό και κατά 80% θα μείνει εκεί, θα δουλέψει εκεί, και οι μακράν πιο πολιτισμένοι λαοί της Ευρώπης, θα μεταχειριστούν τους νεαρούς απόγονους σαν ίσους. Ο έλληνας μετανάστης στην Αγγλία χαίρει εξαιρετικής μεταχείρισης. Κι όταν αυτό δε συμβαίνει, και τι δεν σέρνει ο Έλλην μπαμπάκας στη «βρωμόφαρα» τους Εγγλέζους. Έτσι είναι. Κάθε πρόβλημα δεν μας αγγίζει αν δεν γίνει δικό μας. Τόσοι Έλληνες μετανάστες, τόσα χρόνια, ξανά και ξανά, βρήκαν ευκαιρίες ζωής στην Αμερική, στην Γερμανία, στην Αυστραλία. Τότε ήμασταν κάτω από τον τροχό, τα φτωχαδάκια που άνοιξαν τα φτερά τους για ένα άλλο μέλλον, κάπου μακρυά. Όταν ήμασταν κι εμείς μετανάστες, λέγαν όλοι για τους Έλληνες που παντού τα κατάφεραν. Κανείς δε θυμάται πως κάποιος μας έδωσε την ευκαιρία να τα καταφέρουμε. Την ίδια ευκαιρία που αρνούμαστε να δώσουμε εμείς.

Όσο κι αν ενδυναμωθεί η κρατική πρόνοια, τελικά η λύση μπορεί να έρθει μόνο μέσα από εμάς. Μόνο κοινωνικά, όχι πολιτικά. Αν εμείς αρνηθούμε να βοηθήσουμε, τότε ποια κυβέρνηση πρόκειται να βοηθήσει. Ας κοιτάξουμε όλη έναν άνθρωπο 25 χρονών από το Μπαγκλαντές κι ας σκεφτούμε πως θα νιώθαμε αν το παιδί μας έφευγε από την Ελλάδα, πήγαινε σε μια άλλη χώρα, πλουσιότερη και πιο πολιτισμένη και κατέληγε να τρώει από τα σκουπίδια και όλοι να τον αντιμετωπίζουν σαν υπάνθρωπο. Ας σκεφτούμε πως μπορεί ο ίδιος ο άνθρωπος να νιώθει. Όχι πολύ ωραία ε; Μάλλον δεν είμαστε και τόσο πολιτισμένη χώρα τελικά. Μα είναι στο χέρι μας κι αυτό. Αλληλεγγύη σε όλους τους πρόσφυγες.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Ειρήνη Θεοδώση

Ειρήνη Θεοδώση

Η Ειρήνη Θεοδώση, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992, είναι φοιτήτρια Παντείου, ασχολείται με την τέχνη και τον πολιτισμό, εργάζεται σαν αρθρογράφος και υπεύθυνη επικοινωνίας, αγαπάει τη ζωγραφική, το σινεμά και τα βιβλία....

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επιτραπούν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Οκτώβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5
Κυριάκη, 22 Οκτ. 2017 - 17:36:23
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΜετανάστης ή Πρόσφυγας; Top of Page