Συνέντευξη με τη συγγραφέα Χαριτίνη Βαζαίου
Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τη συγγραφέα Χαριτίνη Βαζαίου

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Χαριτίνη Βαζαίου

vazeou-900με αφορμή την έκδοση του νέου της βιβλίου ,Σφραγίδας Μελάνι Εκδόσεις Θερμαϊκός

 Υπάρχει χώρος για τον έντεχνο λόγο μέσα σε μια «έντεχνη» κρίση φόβου;

Η κρίση είναι μια κατάσταση, ένα δεδομένο που επιφέρει τον φόβο. Σε μια κρίση Λερναία Ύδρα που γεννάει κεφάλια οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, εάν δεν αντιμετωπίσεις τον φόβο κατάματα, χάνεις ό,τι πολυτιμότερο έχεις: την αξιοπρέπεια. Μάνα ανατροπών η κρίση σε παιδιά που πρέπει να επιβιώσουν, αφού κουβαλούν απώλειες έχοντας παράλληλα στις αποσκευές τους τον οικονομικό θάνατο, την αρρώστια ως απόρροια του εκφοβισμού και την ανθρωπιά που δυσκολεύεται να εκδηλωθεί σ’ ένα κλίμα ανασφάλειας. Όταν ο τρόμος φορέσει το στέμμα της ελεύθερης βούλησης, τότε ο έντεχνος -για μένα ελεύθερος- λόγος αναλαμβάνει το δικαίωμα να του το αφαιρέσει. Αυτός είναι ο χώρος σε όσους του επιτρέπουν να εισχωρήσει και αντέχουν τη δύναμη των μηνυμάτων του.

Βήμα στην ποίηση ή την πεζογραφία;

Γράφω σημαίνει αναπνέω. Ο έρωτας με την πένα γεννήθηκε στην εφηβεία μου. Ένας έρωτας που μου άνοιξε το παράθυρο για να βγει ο θυμός, ο προβληματισμός, η σιωπή και να μπει ο άνεμος της διαμαρτυρίας, της διεκδίκησης, του ονείρου, να ιχνηλατήσω τη διαδρομή για τον προορισμό. Τον προορισμό μου δεν τον έχω οριοθετήσει ακόμα, γιατί με σαγηνεύει το ταξίδι.
Ποίηση ή πεζογραφία; Ερώτηση που απαιτεί ως απάντηση μια ταυτότητα. Θ’ αρνηθώ την ταυτότητα. Απλά γράφω. Η ποίηση είναι φόρεμα στα μέτρα μου∙ είναι ελεύθερη, άμεση, γρήγορη παλέτα στα πινέλα του αναγνώστη για τον προσωπικό του πίνακα. Η πεζογραφία από την άλλη είναι ένα στοίχημα που θέλω να παίξω, ν’ αγκαλιάσω τις λέξεις και ν’ αφεθώ στο μέτρο της μουσικής τους με σεβασμό. Είναι σταθμός στη διαδρομή μου. Το 2016 έκανα την «Άρση Σιωπής» στην καρδιά και το 2018 την πότισα με το «Σφραγίδας Μελάνι» κι απέκτησα φτερά, για να πετάξω ελεύθερα πια...

Βιώματα ή μηνύματα;

Βιώματα ναι. Μηνύματα ναι. Μέσα από τα βιώματα πήρα την απόφαση της έκθεσης. Απόφαση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρερμήνευση των λόγων μου. Δικαίωμα όμως και ρίσκο που ανέλαβα για μια δήλωση. Εάν δεν εκτελέσεις τον πόνο στην ώρα του, ρισκάρεις την πιθανότητα να πέσεις θύμα εκφοβισμού μέσα σ’ ένα ασφυκτικό κοινωνικοπολιτικό κατεστημένο που θα σε οδηγήσει στην απόγνωση και στο μηδέν. Εάν γυρίσεις τον πόνο ανάποδα, βγάζει άρνηση. Άρνηση στην προδοσία, την ασέβεια, την ανειλικρίνεια. Άρνηση σε αυτούς που υποκρίνονται τους «φίλους» και ακάνθινα φιλούν. Άρνηση σε όσους «καλλιτεχνικά» χειραγωγούν με χάδι το μαστίγιο της αγάπης τους, το κελί της προδοσίας τους. Άρνηση στο μάρμαρο, πλάκα στην έκφραση της ειλικρίνειας που διψάει να πιει το νερό του λόγου και να ξεφύγει από την έρημο της σιωπής.

Υπάρχει άραγε συνείδηση;

Θεωρώ πως υπάρχει. Γιατί εάν χαθεί κι αυτή, θα πάψουμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Θα χαθεί η προσωπικότητα και θα μείνει μόνο η ύλη της σάρκας και των άψυχων αντικειμένων. Συνείδηση είναι τα λουστρίνια που υποστηρίζουμε με το κοστούμι που φοράμε με περηφάνια ασχέτως εάν είναι στη μόδα ή η αισθητική τους δυσαρεστεί κάποιους. Η συνείδηση είναι ριζωμένη βαθιά μέσα μας, στο βλέμμα του παιδιού που ήμασταν κάποτε και που, αν το ψάξουμε, ακόμα υπάρχει. Το παιδί που δεν πρέπει να κακοποιήσουμε αλλά να το πάρουμε αγκαλιά και να του δείξουμε τον δρόμο.

Πόση αντοχή στην υπομονή;

Η υπομονή χτίζεται από την αντοχή. Αντοχή έχει η μέλισσα που επιμελώς χτίζει την κηρήθρα για να αποθηκεύσει το μέλι που είναι το δώρο της υπομονής της. Χρειάζεται ν’ αναρωτηθούμε πόσο πολύ θέλουμε αυτό το δώρο και τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε γι’ αυτό. Χρειάζεται πίστη κι επιμονή στην υπομονή για ν’ αντέξουμε και να συνεχίσουμε.

Δημοσκόπηση

Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών;

 
Πέμπτη, 16 Αυγ. 2018 - 06:57:00
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τη συγγραφέα Χαριτίνη Βαζαίου Top of Page