Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΟι «Γυναίκες» του θιάσου Αντάμα μιλούν αποκλειστικά στο independent.gr

Οι «Γυναίκες» του θιάσου Αντάμα μιλούν αποκλειστικά στο independent.gr

gynekes3με αφορμή την πρώτη τους θεατρική δουλειά , τις «Γυναίκες» της Γαλάτειας Καζαντζάκη, σε σκηνοθεσία του Πέρη Μιχαηλίδη.

Η παράσταση παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Βαφείο - «Λάκης Καραλής» (Αγίου Όρους 16 & Κωνσταντινουπόλεως 115, Βοτανικός, τηλ.: 210 3425637) έως τις 27-02-18.

-Πώς προέκυψε η ιδέα να ανεβάσετε για πρώτη φορά στη σκηνή το έργο της Γαλάτειας Καζαντζάκη «Γυναίκες»;

Δήμητρα Μπάσιου: Ήταν μια σκέψη των δημιουργών του θιάσου «Αντάμα»: Δώρας Χάγιου, Βιβής Τάγαρη και Κατερίνας Σούλη, οι οποίες θαύμασαν αυτό το έργο της Γαλάτειας Καζαντζάκη και θέλησαν να προβάλλουν τους προβληματισμούς της.

Βασιλική Σαραντοπούλου: Το κείμενο της Γαλάτειας Καζαντζάκη ήρθε στα χέρια μου μετά από πρόταση του κου Μιχαηλίδη να συμμετάσχω στην παράσταση. Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση συγκινήθηκα βαθιά, γιατί ένιωθα ότι κρατάω στα χέρια μου κάτι πολύτιμο και ανεξερεύνητο. Αναλογίστηκα όλες τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες εκείνης της εποχής και θαύμασα την απίστευτη τόλμη και ελευθερία αυτής της γυναίκας, αλλά και τον τρόπο που «φτιάχνει» τις ηρωίδες της, με αγάπη και κατανόηση για τις επιλογές τους. Καθώς διάβαζα για την ζωή της, την «αγαπούσα» ακόμα πιο πολύ και ήθελα να την ανακαλύψουν και άλλοι, κυρίως άνθρωποι της γενιάς μου, και ειδικά αυτήν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Κατερίνα Σούλη: Η Γαλάτεια Καζαντζάκη, απ’ τις πρώτες γυναίκες της Νεοελληνικής γραφής, σχεδόν ανεξερεύνητη, μας εντυπωσίασε με την ρεαλιστική της γραφή, την διεισδυτική της ματιά στην ανθρώπινη ψυχή, στις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές. Από τα πρώτα της γραπτά ασχολήθηκε με το γυναικείο φύλο και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Για πρώτη φορά η νουβέλα της «Γυναίκες» γραμμένη το 1933, μεταφέρεται σε θεατρική σκηνή. Στο αρχικό κείμενο παρουσιάζονται εφτά αδελφές, εφτά κοινωνικές τάξεις, εφτά διαφορετικοί χαρακτήρες, να ξεδιπλώνουν τις αντιθέσεις της καθημερινής τους ζωής. Είναι ένα κείμενο που ταυτόχρονα άγγιξε όλη την ομάδα και μας ενεργοποίησε όλες. Ταυτιστήκαμε, συγκινηθήκαμε, είδαμε τους εαυτούς μας στο χαρτί. Υπάρχουν διαφορές τελικά με τις γυναίκες του τότε; Πόσο έχουμε αλλάξει σαν κοινωνία;

Βιβή Τάγαρη: Ψάχναμε ένα κείμενο που να μας εκφράζει. Δεν θέλαμε να ανεβάσουμε κάτι έξω από εμάς και σύντομα στραφήκαμε προς την νεοελληνική λογοτεχνία. Όταν προσανατολιστήκαμε στην Γαλάτεια Καζαντζάκη, διαπιστώσαμε ότι ο λόγος της μας αγγίζει, είναι τόσο διεισδυτικός, άμεσος, ανατρεπτικός αλλά και τόσο άγνωστος. Ειδικά στη νουβέλα «Γυναίκες» εντοπίσαμε πόσο καθαρά διαγράφεται ο γυναικείος ψυχισμός, συμπεριφορές και βιώματα κοινά με τα δικά μας. Σε πολλά σημεία του έργου βρήκαμε τους εαυτούς μας. Συμφωνήσαμε λοιπόν όλες ότι «ναι, αυτός ο λόγος δεν μπορεί άλλο να μένει στη λήθη, πρέπει να ακουστεί»...

Δώρα Χάγιου: Ψάχναμε πολύ καιρό κάποιο κείμενο που να μας συναρπάζει. Είχαμε τη σκέψη ότι δε θέλουμε ένα έργο που να μας ενθουσιάζει. Θέλαμε να μας ενθουσιάζει το κείμενο με τέτοιο τρόπο που να υπάρχει ισχυρή η ανάγκη μέσα μας να θέλουμε να το μεταδώσουμε, να το «πούμε» στον κόσμο. Μόνο έτσι θα βρίσκαμε το κίνητρο. Κάποιες από εμάς, είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας συγγραφείς, όπως η Μέλπω Αξιώτη - με την οποία είχαμε έρθει σε επαφή στο τρίτο έτος της σχολής στο μάθημα του κου Μιχαηλίδη - όπως η Γαλάτεια Καζαντζάκη, ως οι γυναίκες συγγραφείς του 20ου αιώνα με επαναστατική γραφή και δράση, οξυδερκή ματιά. Έτσι, όταν διαβάσαμε τις «Γυναίκες, κάπως συντονιστήκαμε όλες ταυτόχρονα χωρίς συνεννόηση.

gynekes galateia 900

-Μιλήστε μου για τον θίασο «Αντάμα». Είναι η πρώτη θεατρική δουλειά του θιάσου;

Δήμητρα Μπάσιου: Είμαι πολύ χαρούμενη για την εξαιρετική συνεργασία που έχω με τον θίασο «Αντάμα».

Βασιλική Σαραντοπούλου: Γνώρισα τις υπόλοιπες συναδέλφους με αφορμή την παράσταση αλλά τώρα νιώθω σαν να τις ξέρω χρόνια. Η αφοσίωσή τους, η ανάγκη και η τόλμη τους να φτιάξουν αυτόν τον θίασο, το κείμενο που επέλεξαν για πρώτη θεατρική δουλειά, είναι πράγματα πολύ «συγγενικά» μου.

Κατερίνα Σούλη: Ο θίασος «Αντάμα» δημιουργήθηκε από εμένα, την Δώρα και την Βιβή. Θεμέλιά του, η φιλία που μας ενώνει, η οποία δημιουργήθηκε μέσα στην Δραματική σχολή όπου φοιτούσαμε, η αμοιβαία καλλιτεχνική εκτίμηση και μία μεγάλη δίψα για δημιουργία. Στο πρώτο μας επαγγελματικό ταξίδι, υπήρξαμε πολύ τυχερές που μας συντροφεύουν η Βασιλική, η Δήμητρα και η Έλσα (η μουσικός μας, μας συνοδεύει ζωντανά με το ακορντεόν της), συμπληρώνοντας τα κενά μας με το κέφι, τον ενθουσιασμό και την συνεργατικότητά τους.

Βιβή Τάγαρη: Αυτή είναι η πρώτη θεατρική δουλειά του θιάσου. Γνωριζόμασταν από τη σχολή θεάτρου «Μοντέρνοι Καιροί» που σπουδάζαμε. Η αλληλοεκτίμηση που είχαμε -τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά- η μία για την άλλη, μας οδήγησε να σκεφτούμε πώς θα ήταν και μια επαγγελματική συνεργασία σε αυτό που αγαπάμε πολύ. Με όλες τις δυσκολίες, λοιπόν, ξεκινήσαμε και στη συνέχεια είχαμε στο πλάι μας την Βασιλική Σαραντοπούλου, την Έλσα Στουρνάρα και την Δήμητρα Μπάσιου που είναι πραγματικά στηρίγματα σε όλη αυτήν την προσπάθεια.

Δώρα Χάγιου: Είναι η πρώτη μας δουλειά, είμαστε πρόσφατα απόφοιτες της Δραματικής σχολής «Μοντέρνοι Καιροί» και επειδή η αφετηρία μας - όπως στους περισσότερους νέους του χώρου - γίνεται εν μέσω εργασίας σε άλλους κλάδους ή επαγγέλματα, θέλαμε να βρούμε έναν τρόπο να το συνδυάσουμε για να μπορέσουμε να κάνουμε θέατρο. Δεν είναι το ιδανικό, το ιδανικό είναι να μπορείς να αφοσιωθείς στην δουλειά σου και να εργαστείς με όλους τους τρόπους που ένα έργο, ένας ρόλος απαιτεί. Ονομάσαμε την ομάδα μας «Θίασο Αντάμα», διότι θέλαμε να δώσουμε μια αίσθηση παραγωγής με άλλους όρους - ίσως μιας άλλης εποχής - και μια άλλη αίγλη. «Αντάμα» γιατί το κάναμε μαζί, παρεϊστικα, με όλες τις δυσκολίες και τα ζόρια του, αλλά με μεράκι και αγάπη ο ένας για τον άλλον.

gynekes vafeio 900

-Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με τον σκηνοθέτη της παράστασης, Πέρη Μιχαηλίδη;

Δήμητρα Μπάσιου: Είχα την τύχη να έχω τον Πέρη Μιχαηλίδη δάσκαλό μου στην Δραματική σχολή «Μοντέρνοι Καιροί » και τον ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσε να λάβω μέρος στην παράσταση.

Βασιλική Σαραντοπούλου: Με τον Πέρη Μιχαηλίδη έχουμε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, συμμετείχα σε μια παράσταση που πρωταγωνιστούσε. Είναι ένας άνθρωπος του θεάτρου, με όλη τη σημασία αυτής της φράσης, που θαυμάζω απεριόριστα για τις γνώσεις, το ένστικτο, την ευαισθησία του. Σαν σκηνοθέτης, είναι ένας γενναιόδωρος δάσκαλος που ξέρει πώς να «οδηγεί» τους ηθοποιούς, δίνοντάς τους παράλληλα χώρο και σεβασμό. Η συνεργασία μαζί του είναι μεγάλη τύχη και χαρά.

Κατερίνα Σούλη: Με τον Πέρη Μιχαηλίδη γνωριστήκαμε στην Δραματική σχολή, και ήταν εκείνος που μας ώθησε να τολμήσουμε και να κάνουμε το πρώτο βήμα, σβήνοντας τους όποιους δισταγμούς μας. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος και ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης. Η εμπειρία και η δεξιότητά του έχουν συντελέσει ρόλο καθοριστικό στην δημιουργία της παράστασής μας. Έχει υπάρξει δάσκαλος, καθοδηγητής, σκηνοθέτης και είναι μεγάλη τιμή και χαρά που η πρώτη μας δουλειά έχει την υπογραφή του.

Βιβή Τάγαρη: Ο Πέρης Μιχαηλίδης εκτός από εξαιρετικός σκηνοθέτης είναι και αγαπημένος μας δάσκαλος. Μας δίδασκε υποκριτική στην Δραματική σχολή που σπουδάζαμε και συνεχίζει να μας διδάσκει καθώς δεν έχουμε σταματήσει να μαθαίνουμε από αυτόν. Έχει μια απίστευτη ικανότητα να μας εμπνέει, να μας κάνει να θέλουμε συνεχώς να βρούμε κάτι καινούργιο, να εξελισσόμαστε... Επαγγελματικά συνεργαζόμαστε πρώτη φορά, του εμπιστευτήκαμε αυτό το διαμάντι που με πολλή προσοχή φρόντισε και δούλεψε ώστε τώρα να ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή.

Δώρα Χάγιου: Ο Πέρης Μιχαηλίδης υπήρξε δάσκαλός μας στην Δραματική σχολή, στο τρίτο έτος και μας δίδαξε σύγχρονο θέατρο. Επιδίωξε να μας αποδομήσει όλο το «comme il faut» της υποκριτικής που διδαχθήκαμε τα προηγούμενα χρόνια αλλά και να μας φέρει σε επαφή με πιο σύγχρονα κείμενα και την υποκριτική προσέγγιση. Αυτή είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε επαγγελματικά μαζί του. Και φυσικά τον ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για την στήριξη και την αγάπη που μας έδωσε μέσα από αυτήν την δουλειά.

-Ποιά είναι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε στους θεατές μέσα από την παράσταση;

Δήμητρα Μπάσιου: Της απόλυτης ευθύνης, που πρέπει να αναλαμβάνει ένας ώριμος άνθρωπος για τις αποφάσεις και τις πράξεις του.

Βασιλική Σαραντοπούλου: Πρώτα από όλα, νιώθω ότι προσπαθούμε να υπηρετήσουμε το κείμενο της Γαλάτειας Καζαντζάκη και να αναδείξουμε πόσο βαθιά ανθρώπινο είναι. Θέλουμε ο κάθε θεατής να «καταλάβει» και να συγκινηθεί με τις ιστορίες αυτών των γυναικών και παρακολουθώντας τες, ίσως, να αναλογιστεί και τη δική του...

Κατερίνα Σούλη: Το κείμενο αυτό που παρουσιάζουμε, περιγράφει ιστορίες της καθημερινής ζωής κάθε χαρακτήρα. Τα προβλήματα, τις χαρές, τις σκέψεις τους, τον πόνο τους, χωρίς όμως να περιγράφει γυναίκες που κλαίγονται για την κακιά τους μοίρα. Βλέποντας λοιπόν κανείς το έργο, είναι πολύ σημαντικό να παρατηρήσει ότι η συγγραφέας ξεκινώντας από ατομικές ιστορίες, σκιαγραφεί τα κοινωνικά αίτια των επιλογών της κάθε ηρωίδας. Αντιπαραθέτει την γυναίκα με την κοινωνία και όχι με τον άντρα. Μας υπογραμμίζει ότι η αιώνια διαμάχη ανάμεσα στα δύο φύλα δεν υπάρχει, είναι μια πλασματική σύγκρουση που οφείλεται σε κοινωνικές συμβάσεις των καιρών. Το έργο αυτό στρέφεται ενάντια στην χειραφέτηση πρώτα του ανθρώπου, και κατ’ επέκταση του γυναικείου φύλου.

Βιβή Τάγαρη: Το έργο από μόνο του είναι πλούσιο σε μηνύματα και παρακινεί τους θεατές να σκεφτούν πάνω σε καταστάσεις που βλέπουν και τους είναι αρκετά γνώριμες. Επιδιώκουμε, μέσα από τις ατομικές ιστορίες αυτών των γυναικών που παρουσιάζονται, να αναδειχθούν οι κοινωνικές αιτίες και αντίστοιχα τα προβλήματα που παρουσιάζονται από τις ηρωίδες (η φτώχεια, η ανισότητα, η σκλαβιά της γυναίκας).

Δώρα Χάγιου: Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε... Η ουσία όμως νομίζω είναι πως η πραγματικότητα είναι μία, δεν είναι υποκειμενική, από εκεί και πέρα το θέμα είναι πώς την αντιμετωπίζει κανείς και τι χαρακτήρα αποφασίζει να κρατήσει στην ζωή του.

-Μιλήστε μου για τους ρόλους που υποδύεστε.

Δήμητρα Μπάσιου: Η Άννα είναι μια ρομαντική αλλά και περήφανη γυναίκα που λατρεύει τη ζωή και γράφει στα ποιήματά της γι’ αυτήν και τους θησαυρούς της. Πάρα το γεγονός ότι ο έρωτάς της έληξε άδοξα και την οδηγεί στον θάνατο, η υπερηφάνεια της δεν της επιτρέπει να μετανιώσει για τίποτα.

Βασιλική Σαραντοπούλου: Η Καίτη είναι ένα νεαρό πλάσμα, που αντιμετωπίζει τα πράγματα με ευαισθησία, αθωότητα και ελαφράδα. Είναι φοιτήτρια, ζει μέσα σε οικονομική ανέχεια και ονειρεύεται μια πλούσια και άνετη ζωή. Έτσι, συνειδητά επιλέγει να ακολουθήσει τον «εύκολο», όπως λέγεται, δρόμο, να συντηρείται από πλούσιους κυρίους, να εκπορνευτεί. Μπορεί όμως να αντέξει τις συνέπειες αυτής της επιλογής;

Κατερίνα Σούλη: Η Φανή, είναι η πιο πλούσια της οικογενείας. Δεν ενδιαφέρεται αληθινά για αυτά που συμβαίνουν γύρω της εκτός του εαυτού της. Κρύβεται υποκριτικά πίσω από δικαιολογίες κοινωνικών υποχρεώσεων για να καλύψει την απραξία και την αδιαφορία της στα προβλήματα των αδελφών της. Βολεμένη, με τον πλούσιο σύζυγο, που προσπαθεί να βολευτεί ολοένα και περισσότερο.

Βιβή Τάγαρη: Η Αίμη είναι μια γυναίκα που έχει πολλές αναζητήσεις, διαβάζει πολύ, σκέφτεται πολύ, τόσο που μιλάει στον εαυτό της ή στα αντικείμενα γύρω της. Ταλαντεύεται αρκετά και σε προσωπικά αλλά και σε κοινωνικά, πολιτικά ζητήματα. Τελικά, οι σκέψεις και η ταλάντευση αυτή την οδηγούν σε αδιέξοδο, στη ματαιότητα κάποιων πραγμάτων. Παρόλα αυτά, σε ορισμένες πτυχές του ρόλου, μπορούμε να εντοπίσουμε την ίδια την Γαλάτεια Καζαντζάκη, όπως στην άποψη που έχει η ίδια για την τέχνη.

Δώρα Χάγιου: Η Νίνα, η δασκάλα κομμουνίστρια - αν και μέσα στο κείμενο δεν ειπώνεται ότι είναι δασκάλα- είναι η μόνη νότα στην παράσταση που πεισματικά χτυπάει στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης, αταλάντευτα και αποφασιστικά. Δείχνει έναν αλλιώτικο δρόμο συλλογικό, όμορφο, αλλά και ρεαλιστικό. Όταν λέμε για απελευθέρωση, δεν μιλάμε μόνο για την απελευθέρωση της γυναίκας, αλλά γενικότερα για την απελευθέρωση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης του ανθρώπου σε αυτήν την κοινωνία.

-Πόσο διαχρονικό μπορεί να είναι το κείμενο της Καζαντζάκη και πώς μπορεί να «αγγίξει» το σήμερα, το τώρα;

Δήμητρα Μπάσιου: Με ένα μαγικό τρόπο το βιβλίο είναι σαν να έχει γραφτεί σήμερα. Θαυμάζει κανείς την διορατικότητα της συγγραφέως όσον αφορά την θέση της γυναίκας στην κοινωνία.

Βασιλική Σαραντοπούλου: Το κείμενο είναι διαχρονικό γιατί είναι βαθιά ανθρώπινο. Μιλάει για τις διαφορετικές επιλογές στη ζωή και τις συνέπειές τους, τις ματαιώσεις, τους συμβιβασμούς, την απώλεια, αλλά και για την ανάγκη συλλογικής δράσης ως απάντηση στον ατομικισμό, κάτι που είναι επίκαιρο όσο ποτέ.

Κατερίνα Σούλη: Ακολουθώντας την εξέλιξη της ιστορίας και ξετυλίγοντας τους χαρακτήρες των γυναικών αυτών, συνειδητοποιεί κανείς ότι η Καζαντζάκη έχει δημιουργήσει ένα καθαρά διαχρονικό έργο. Υπάρχουν γυναίκες που σήμερα - τώρα- δεν παύουν να υποτάσσονται στον σύζυγό τους καθώς πιστεύουν ότι ανήκουν στο αδύναμο φύλο. Γυναίκες που πουλάνε το σώμα τους. Γυναίκες που αρρωσταίνουν για έναν έρωτα. Γυναίκες αλλά και άντρες που στερούνται αληθινής ζωής, εγκλωβισμένοι στο «φαίνεσθαι» και στην γνώμη του κόσμου. Δεν υπάρχει διάθεση κριτικής, αλλά προβληματισμού. Θα συνδέσω έναν στίχο από το ποίημά της «Αμαρτωλό»: «... μ’ από την κόλασή μου σου φωνάζω, εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω».

Βιβή Τάγαρη: Παρότι αρκετά πράγματα έχουν αλλάξει από τότε που γράφτηκε αυτό το κείμενο, είναι πολλά τα στοιχεία του που αφορούν το σήμερα. Ο ίδιος ο λόγος της Γαλάτειας, ο τρόπος που περιγράφει τις ανθρώπινες σχέσεις και ψυχογραφεί τις ηρωίδες, μάς θυμίζει στάσεις ζωής, συμπεριφορές και καταστάσεις της εποχής μας. Ακόμα όμως και ζητήματα όπως η φτώχεια, η ανέχεια, ο αγώνας για ανεξαρτησία, ελευθερία αλλά και η μειονεκτική θέση της γυναίκας, που από τότε μέχρι σήμερα έχει αλλάξει μόνο μορφή, μπορούμε να πούμε ότι κάνουν αυτό το κείμενο επίκαιρο όσο ποτέ.

Δώρα Χάγιου: Η Καζαντζάκη - και αυτό είναι που μας εντυπωσίασε - δίνει ένα μωσαϊκό γυναικών της δεκαετίας του '30 στην Ελλάδα (το έργο είναι γραμμένο το 1933) και παρότι διαπνέεται από τη δεκαετία αυτή, η γραφή της και όλα τα ζητήματα που πραγματεύεται μας «αγγίζουν», ίσως με έναν άλλο τρόπο στο σήμερα, αλλά στην ουσία τους μας «ακουμπάνε» και μας αφορούν βαθιά. Είναι επίκαιρα.

-Ποιά γυναικεία προσωπικότητα του 20ου αιώνα θαυμάζετε και γιατί;

Δήμητρα Μπάσιου: Την Simon de Beauvoir η οποία συνέβαλε αποφασιστικά στην άνοδο της γυναίκας στην κοινωνία και την καταξίωσε να καταλάβει σπουδαίες ηγετικές θέσεις.

Βασιλική Σαραντοπούλου: Θαυμάζω την Φρίντα Κάλο για όλη την ιστορία της και για το πόσο προσωπική και ιδιαίτερη ήταν η τέχνη της!

Κατερίνα Σούλη: Την τολμηρή και ελεύθερη Ντε Μποβουάρ, την λαμπρή Κιουρί, την Φρίντα Κάλο, την παθιασμένη Λούξεμπουργκ, την χειμαρρώδη Ειρήνη Παππά, την Παξινού! Η λίστα πλούσια, η προσφορά τους τεράστια. Πνεύματα κοφτερά, ανεξάρτητα, δυναμικά. Είναι δύσκολο πραγματικά να μπορέσει κανείς να ξεχωρίσει μόνον μία.

Βιβή Τάγαρη: Ο 20ος αιώνας ήταν ένας αιώνας που γυναικείες προσωπικότητες άφησαν μεγάλα έργα. Θαυμάζω πολύ όλες αυτές που μαζί με την Γαλάτεια Καζαντζάκη συμμετείχαν ενεργά στην Αντίσταση, που διώχθηκαν, θυσιάστηκαν για να «ανατραπεί το σύμπαν» όπως λέει και η ίδια, μέσα από φυλακίσεις, εξορίες, βασανισμούς. Δυστυχώς δεν μπορώ -ούτε η Γαλάτεια θα μπορούσε- να ξεχωρίσω μία από αυτές τις γυναίκες. Άλλωστε δεν τους αξίζει.

Δώρα Χάγιου: Θαυμάζω τις χιλιάδες των γυναικών που πάλεψαν, αγωνίστηκαν για την κοινωνική απελευθέρωση, δεν το έβαλαν κάτω, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν. Γυναίκες με οικογένειες, με παιδιά που έμειναν στο δρόμο, με άντρες που ήταν κι εκείνοι στις φυλακές. Μια τέτοια γυναίκα ήταν και η Ηλέκτρα Αποστόλου. Χειραφετημένες και αλύγιστες μπροστά στον αγώνα για το συλλογικό «καλό», στην πραγματικότητα για το καλό των παιδιών τους.

Η ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: Πέρης Μιχαηλίδης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελεάννα Γρηγορίου
Ενδυματολόγος: Δέσποινα Χειμώνα
Παίζουν: Δήμητρα Μπάσιου, Βασιλική Σαραντοπούλου, Κατερίνα Σούλη, Βιβή Τάγαρη, Δώρα Χάγιου
Συμμετέχει η μουσικός Έλσα Στουρνάρα με το ακορντεόν της
Μουσική επιμέλεια: Έλσα Στουρνάρα, Βασιλική Σαραντοπούλου
Φωτογραφίες: Κατερίνα Αρβανίτη
Βίντεο: Κωνσταντίνος Ξενάκης
Graphic Design: Αριάδνη Μιχαηλάρη
Προβολή-Επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Για πληροφορίες-κρατήσεις θέσεων
Τηλ.: 694 7559638 (καθημερινά από 09.00 έως 13.00 και 17.00 έως 21.00)

Δημοσκόπηση

Ανησυχείτε για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Οκτώβριος 2018
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
Τρίτη, 16 Οκτ. 2018 - 06:38:31
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΟι «Γυναίκες» του θιάσου Αντάμα μιλούν αποκλειστικά στο independent.gr Top of Page